Пяшчынкі шчасця

Вось у гэтым кантэйнеры знаходзiцца «Жвiр» – артэфакт, якi стварае асаблiвае поле, якое знiжае вагу прадметаy, прыкладна y дзесяць разоy, ад iх першапачатковай вагi. Так што yсе датчыкi вы з лёгкасцю зможаце насiць сапраyды гэтак жа, як быццам гэта yсяго толькi тоyсты том нейкай кнiгi. І глядзiце, малады чалавек, тут нiхто не ставiць вам нiякага плана або графiка работ. Працуючы тут, вы самi выбiраеце свой асабiсты тэмп працы i yносiце пасiльную лепту y агульную справу. І давайце пакуль без iнiцыятывы. Нiкуды не лезем, нiчога лiшняга не чапаем.

Добра? Вось i дамовiлiся. Выдатна. А цяпер грузiце датчыкi на каляску. Хоць не. Спачатку грузiце кантэйнер, а затым складайце датчыкi.

Наступныя некалькi хвiлiн Лакi займаyся пагрузкай датчыкаy на каляску. Па iлбу i шчоках пабеглi першыя струменьчыкi поту, аднак па астатнiм целе заставалася адчуванне сухасцi. Вырашыyшы з гэтым разабрацца пазней, Лакi загрузiy усё i рушыy да выхаду. Абмiнуyшы тамбур i апынуyшыся на вулiцы, ён пастараyся yспомнiць дарогу да тэхнiка, што апынулася на здзiyленне лёгка.

– Ну, што ты там прывез? – тэхнiк прыязна глядзеy на Лакi i здавалася, што злёгку yсмiхаyся скрозь клубы дыму, якi ён пускаy праз курыльную трубку даволi дзiyнай канструкцыi.

– Ды вось датчыкi i артэфакт у кантэйнеры. Трэба там неяк яго да майго касцюму прымацаваць i датчыкi яшчэ трэба неяк з сабой забраць. Так, i камунiкатар з картай патрэбен… – ён не паспеy працягнуць, як змоyк, злавiyшы, а цяпер разглядаючы y сваiх руках рулон скотчу.

Звычайнага скотчу. Здзiyлена гледзячы на тэхнiка i, чакаючы тлумачэнняy, ён губляyся y здагадках. А тэхнiк, здавалася, нават не заyважаy яго, а yзмоцнена займаyся прачысткай сваёй трубкi.

– Прабачце, а што мне з гэтым рабiць? – ён падняy руку са скотчам, звяртаючыся да тэхнiка.

– А, дык вось дзе ён? А я яго yжо цэлы дзень шукаю. Ну-ка давай яго сюды.

Лакi паднёс скотч тэхнiку, абсалютна нiчога не разумеючы y тым, што адбываецца. Тэхнiк ж стаy заматывать нейкую дэталь, ужо абкручаную некалькiмi пластамi плёнкi.

– Так трывалей i мацней будзе. Кансервацыя, разумееш – растлумачыy ён, дарэшты згубленаму Лакi.

Скончыyшы, ён паманiy Лакi да сябе i сказаy, працягваючы сваю шырокую далонь:

– Лепр. Штосьцi там здалося iм ва мне ад iрландцаy або яшчэ чаго-то. Не важна. Сутнасць у тым, што мне падабаецца. Дык вось, глядзi. Вось сюды мацуецца кантэйнер для артэфактаy, а y яго yжо можна yсталёyваць практычна любы арт. Напрыклад, вось такi.