Пяшчынкі шчасця

Абмiнуyшы яе, ён зарыентаваyся па карце y камунiкатары i накiраваyся да блiжэйшай кропкi yстаноyкi датчыка.

Не гледзячы на тое, што час па яго прыкiдках перавалiy за абедзенны, ды i гадзiны y камунiкатары таксама паказвалi пачатак другога, сiл у iм было хоць адбаyляй. Калi б ён не ведаy, што знаходзiцца y Зоне, што тут месцамi радыяцыйны фон зашкальвае yсе дапушчальныя нормы, што за iм дзесьцi сочыць пара, а то i больш, галодных вачэй, уладальнiкi якiх проста мараць, каб ён упаy без сiл i стаy iх сняданкам, абедам або вячэрай, у залежнасцi ад часу сутак, можна было б падумаць, што гэта yсяго толькi нейкi падлесак недалёка ад горада – адно з упадабаных месцаy адпачынку гараджан, якiя не маюць дачы або хаткi y вёсцы.

Здавалася, што яшчэ ледзь-ледзь, i пацягне водарам дыма ад вогнiшча для нарыхтоyкi шашлыкоy, а то i самiмi шашлыкамi запахне, пачуюцца вясёлыя галасы дзяцей, гарэзуючых на прыродзе, i не-не, ды i зацягне хто-небудзь бязладным голасам нейкi чарговы музычны хiт.

І вось яна – першая кропка. Месца чыстае, некалькi тонкiх дрэyцаy, адзiн куртаты куст, ды пучкi травы i цвёрдая, месцамi патрэсканая, як у пустынi, зямля. Павялiчыyшы маштаб карты на камунiкатары, Лакi yстаy у цэнтр маркера. Няёмка агледзеyшы сябе, ён знайшоy кальцо, якое вызваляла датчыкi i, тузануy за яго. Тут жа, без усялякай затрымкi i практычна бязгучна, выехаy адзiн з датчыкаy.

– Мабыць, Лепр правы, калi б гэты датчык не прытамаджваy на выхадзе, то з такой вышынi ён дакладна пiкай yвайшоy бы y маю левую нагу, – падумаy Лакi i, пацягнуy левай рукой стралу датчыка, а правай, зняy кувалду з пояса.

Прымасцiyшы пiку датчыка на зямлi, ён размахнуyся i ледзь не трапiy па сваёй руцэ.

– Вось зараза! Трэба быць акуратней, а то так i да вытворчай траyмы недалёка. А бальнiчны тут, мяркуючы па yсiм, неаплатны, – паyшчуваy сябе i пажартаваy сам жа над сабой Лакi.

І ён пачаy з невялiкiх, даволi лёгкiх удараy, не моцна размахваючы кувалдай.

Справа iшла не вельмi хутка, але, ва yсякiм выпадку, без траплення па руках. Забiyшы датчык да адзнакi на яго корпусе, Лакi yцiснуy актыватар. Дакладней, паспрабаваy yцiснуць, што аказалася справай вельмi няпростай. Але з некалькiх спробаy у яго гэта yсё ж такi выйшла i кнопка актыватара загарэлася бледна-зялёным агеньчыкам. Працёршы пялёсткi сонечных батарэй рукой, ён рушыy далей.