Главная » Легкое чтение » Пяшчынкі шчасця (сразу полная версия бесплатно доступна) Канстанцін Шанцаў читать онлайн полностью / Библиотека

Пяшчынкі шчасця

На нашем сайте вы можете читать онлайн «Пяшчынкі шчасця». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Фантастика, Киберпанк. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.

0 баллов
0 мнений
0 чтений

Дата выхода

16 февраля 2022

Краткое содержание книги Пяшчынкі шчасця, аннотация автора и описание

Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Пяшчынкі шчасця. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Канстанцін Шанцаў) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.

…Калі кахаць, так захлёбваючыся. Сябраваць, так ад чыстага сэрца. І калі бойка, то біць першым і з усіх сіл… Некалькі дзён у зоне адчужэння перавярнулі жыццё героя. Быць і застацца чалавекам — нітка, якая звязала ўсе апавяданне.

Пяшчынкі шчасця читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно

Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Пяшчынкі шчасця без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.

Текст книги

Шрифт
Размер шрифта
-
+
Межстрочный интервал

– Падыдзеш да дзвярэй, нацiсьнi кнопку выклiку, а там iдзi па iнструкцыям. Зразумеy?

– Ага.

– Дзiyнае месца, што i не кажы, – думаy ён, падыходзячы да бункера.

Падышоyшы да дзвярэй, ён нацiсьнуy кнопку выклiку.

– Нiчога сабе дзверцы! Такую i танкам не вырвеш.

Але яго думкi перапынiy скажоны дынамiкам голас:

– Хто там?

– Э-э, добры дзень!

– І вам не хварэць.

– Я… гэта… не ведаю як сказаць… гэта… згубiyся…

– Што, прабачце?

– Ну, накшталт як заблукаy…

– Цiкава-цiкава… што ж yваходзiце.

Толькi y тамбуры вам прыйдзецца прайсцi працэдуру абеззараджання.

– А гэта не балюча?

– Не хвалюйцеся, працэдура праводзiцца сцiснутым паветрам з невялiкiм працэнтам антысептыку.

З гэтымi словамi дзверы, злёгку рыпаючы, адчынiлiся i ён увайшоy у тамбур. Дзверы плаyна зачынiлiся, пачулiся пстрычкi замкоy, i y тамбур, шыпячы як сотнi раз'юшаных змяюк, пачало падавацца паветра. Запахла нейкiм сродкам. Не так каб моцна брыдка, але yсё ж. Шыпенне сцiхла i yнутраная дзверы павольна адчынiлiся, прапускаючы яго yнутр бункера.

– А тут даволi прасторна, – адзначыy ён пра сябе.

– Праходзь-праходзь, чаго рот раскрыy, – пачулася з кута, у якiм стаяy ахоyнiк, якога ён адразу не заyважыy.

– А куды iсцi?

– Прама па калiдоры, на павароце направа, там канторка. Ідзi да яе. Налева цябе yсё роyна нiхто не пусцiць. Там мой брат стаiць. Усё, iдзi.

Прайшоyшы па паказаным маршруце, ён упёрся y канторку, за якой нейкi пажылы чалавек нешта рабiy над нейкiм прыборам.

– Э-э, добры дзень.

Чэпкiя вочы рэзка уткнулiся y яго.

– Дык гэта вы згублены?

Чырванеючы, i адчуваючы сябе як школьнiк, яму толькi i атрымалася адказаць:

– Ага…

– Так, так, раскажыце падрабязней, малады чалавек. Што вы памятаеце? Як сюды трапiлi?

– Так, гэта… не памятаю нiчога! Хоць… так, успомнiy! Я на заводзе працую. Цi працаваy. Здаецца, iшоy дадому… сапраyды, з другой змены. А каб зрэзаць дарогу, пайшоy праз парк… Далей… далей… Ўспышка! І yсё… ачуyся на зямлi. Тут непадалёк… так, i там труп ляжыць… трэба кудысьцi паведамiць… бо труп… гэта ж… сур'ёзна.

У яго была зброя… я забраy, але тут… на yваходзе да вас… забралi… i y яго тэлефон быy… такi цiкавы… як быццам абаронены… сур'ёзны такi.

– Так, так, а галава балiць? Адчуванне павышэння тэмпературы? Ламата y целе? Нейкiя скаргi на самаадчуванне? Заyважылi нешта дзiyнае?

– Стойце, стойце, не так хутка. Галава yжо праходзiць, хоць балела вельмi моцна. Тэмпературы накшталт няма. Ламае шыю i спiну.

Добавить мнение

Ваша оценка

Кликните на изображение чтобы обновить код, если он неразборчив

Мнения

Еще нет комментариев о книге Пяшчынкі шчасця, и ваше мнение может быть первым и самым ценным! Расскажите о своих впечатлениях, поделитесь мыслями и отзывами. Ваш отзыв поможет другим читателям сделать правильный выбор. Не стесняйтесь делиться своим мнением!

Похожие книги