На нашем сайте вы можете читать онлайн «Пяшчынкі шчасця». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Фантастика, Киберпанк. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Пяшчынкі шчасця

Автор
Жанр
Дата выхода
16 февраля 2022
Краткое содержание книги Пяшчынкі шчасця, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Пяшчынкі шчасця. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Канстанцін Шанцаў) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
…Калі кахаць, так захлёбваючыся. Сябраваць, так ад чыстага сэрца. І калі бойка, то біць першым і з усіх сіл… Некалькі дзён у зоне адчужэння перавярнулі жыццё героя. Быць і застацца чалавекам — нітка, якая звязала ўсе апавяданне.
Пяшчынкі шчасця читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Пяшчынкі шчасця без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
– Ой, iльсцiвец! Слухай сюды, дамскi yгоднiк, ты для мяне стары i няма чаго да мяне подкатывать яй… ой, падбiваць клiны.
– Вi, астынь! Вось ужо, сапраyды, дзяyчынка! Ты з мухi зрабiла такога слана, што цяпер нi адзiн заапарк яго не зможа да сябе yзяць.
– Гэта яшчэ чаму?
– Ды таму што не хопiць грошай яго пракармiць.
Некалькi секунд Вi кiдала вачыма маланкi, а потым раптам пырснула смехам.
– Добра, даравала. Жарт так сабе, але малайчына, не здаyся.
– Не зразумеy… гэта што, праверка нейкая?
– Не.
– Так. Вi, давай абодва спынiмся. Калi мы хочам заyтра хоць кудысьцi схадзiць, трэба сёння яшчэ шмат чаго зрабiць.
– Згодны. Мiр?
– Ага. Пайшлi yжо.
– Дык я табе пра гэта даyно казала. Давай хутчэй.
– О Божа… за што?
– Радуйся. Я ж табе як падарунак. А была б сапраyднай, то ты на мне яшчэ i ажанiyся б.
– Вi, спынiсь. А?
– Добра, добра. Ужо i пажартаваць нельга.
– Можна. І нават трэба, але зараз трэба папрацаваць. Вядзi. А заадно i дапамажы распiхаць усё тое, што назаказывала.
– Добра, татачка!
– Ой, хто-небудзь хоча па попе…
– Хто? Я? Не-не-не, я не з гэтых! Хаця…
– Так, Вi!
– Усё, усё! Маyчу!
Пакуль праходзiла камплектацыя датчыкамi i снаражэннем, Лакi думаy, што мiнула yжо паyдня, але выйшаyшы за перыметр, убачыy, што прайшло yсяго семнаццаць хвiлiн з моманту iх сваркi з Вi.
Некалькi гадзiн Лакi манатонна выконваy няхiтрую працу па yстаноyцы датчыкаy. У кантэйнеры за гэты час ужо ляжала, тры невялiкiя артэфакты.
Усталяваyшы чарговы датчык, Лакi спынiyся любуючыся сонцам, якое, здавалася, зачапiлася за край трубы, якая тырчала з нейкага будынка. Захапiyшы вуснамi трубку гiдрататара, ён зрабiy некалькi глыткоy. Тут з-за краю забрала высунулася Вi.
– Чаго стаiм?
– Прыгожа…
Вi павярнулася y той бок куды глядзеy Лакi.
– Ну… Нiчога так… Добра, я пайшла далей працаваць. Ты таксама глядзi, не пусьцi тут каранi. Рухайся далей.
– Не… На цябе я б дакладна не ажанiyся.
– Ха! Ты ж нават не ведаеш, што я yмею!
– Вi, я нават саромеюся спытаць, аб чым ты.
– Перакрут!
– Сама такая. Спачатку кажаш двухсэнсоyнасцi, а потым мяне яшчэ i папракаеш.
– У любым выпадку, ты б ажанiyся на мне. Факт!
– Добра. Замнем?
– Замялi yжо.





