ТҰРАН БАҺАДҮРЛЕРІ НЕМЕСЕ ЕР, БИ, НАРДЫҢ ЕРЛІК ЖОРЫҚТАРЫ

Ендi к?рмейсi? бе, парсылар б?л дала?а б?лтты шегiрткедей та?ы т?пеп, кеткен кектерiн, жiберген еселерiн еселеп ?ндiрiп алу?а ??мендеп келедi. Топан судай ойран сал?ан б?л жау?а ?андай ?айран к?рсетемiз? ?алай тос?ауыл болма?пыз?

– Бiздi? б?гiнгi ке?есiмiздi? ма?саты да сол емес пе. «Бiр жа?адан бас, бiр же?нен ?ол шы?арып», ?шеумiз ?ол бiрiктiрейiк. С?йтiп, к?шiмiзге к?ш ?осып, бiр ж?дыры? болып, сол топан?а т?теп берер тас ?амал, ?ас?айып ?ал?ан болайы?, – деп ?остады оны Тамыр т??iр??т.

– Е, м?ны?ызды? б?рi бос ?иял, – дедi Са??стар.

 – ?шеуiмiз бiрiксек те, бар бол?аны екi ж?з мы??а жетер-жетпес ?ол ??рамыз. ?ара ??рттай ?апта?ан Дарийдi? ?олына ?андай ?амал, тос?ауыл болма?сы?? ?айта сенi жан-жа?ынан ?аусырып, бiр уыс насыбайдай ала?ан?а салып, бiр атып жо? ?ылмай ма. Одан да ?шеумiз жеке-жеке ?рекет жасайы?. Жауды к?кжал б?рiдей ?р т?сынан «шола? со?ыс» т?сiлiмен ж?лмалап-ж?лмалап, ж?йкесiне тиiп, ?лсiретейiк. Содан бас?а, содан ы??айлы жолды к?рiп т?р?ан жо?пын. Менi? ?й?ар-ымым – осы.

Омар мен Тамыр ойланып ?алды.

– Кир патшаны? ??мырс?адай ?апта?ан ?скерiн Т?мар ханым тас-тал?ан етiп же?ген жо? па едi. Бiз сол ??рлы жо?пыз ба. Е? дауасы к?ш бiрiктiрейiк…

– Сендер ?здерi? тiзе ?осып со?ысамыз десе?дер, со?ыса берi?дер. Ал мен ?лгi ойымнан ?айтпаймын.

Са??старды? осы т?жырымын бiлгендей, сыртта?ы ба?ауыл-дарды? бiрi ет пiсiп, дайын бол?анын хабарлады.

Ет желiнiп, сырт?а то?ты? басу?а шы??анда да, т??iр??ттар мен ?олбасшыларды? ж?здерi жабы?ы??ы, е?селерi т?сi?кi к?йден тан?ан жо?.

Са??стар астан кейiнгi отырыс?а ?арамай суыт ж?рiп кеттi.

Омар мен Тамыр алда?ы жоры?ты? жайын а?ылдасып отыр?анда, сыртта?ы к?зетшiнi? бiрi бас с??ты:

– Шыра? деген жыл?ышы жiгiт алдары?ыз?а кiргiсi келiп р??сат с?райды. «Жоры??а ?атысты ой-?сынысым бар», – дейдi?

– Кiрсiн! – дедi iштегiлер.

Асыр?а ?ткiр к?здi, ?ия? м?ртты, сi?iрлi iрi денелi ?ара жiгiт кiрiп келiп, орта?а ?амшы тастады.

– И?, даты? болса, айт! – дедi Омар.

– ?лгiнде сiздердi? ж?здерi?iзден торы?уды бай?ап, шыдай алмай келiп т?рмын, – дедi Шыра?.

 – И?, парсыларды? к?шi жой?ын, екпiнi ?атты екенiн ?арапайым ж?рт бiз де бiлiп ж?рмiз. Егер ??ла? ?ойса?ыздар, менде бiр ой бар.

– Ты?дау?а дайынбыз, айта бер.

– Менi? ойымша, жауды? екпiнiн ?лсiретудi? бiр ?ана жолы бар. ?азiр бiз ш?л даланы? шегiнде т?рмыз. Б?дан ?рi ?арай ?шы-?иырсыз, елсiз, сусыз Бетпа?дала. Демек, жауды сол иен жат?ан ш?л дала?а iлестiрiп, iндетiп апарып, дi?келетiп ??рту керек.