Икки жаҳон оворалари

Шунинг учун узоқ ҳол-аҳвол сўради: эрини, ҳали боғчадан келишмаган иккита қизчалари ҳам навбатдан тушиб қолмади. Орасида сукут солиб, қўшни жувоннинг ўзидан бирор гапми, саволми кутди, аммо, ҳеч нарсадан уларни хабари йўқ, шекилли, индамас, ўз ишини давом эттирганча, дастурхонни тузаб, туршакми, майизми келтириб қўйишда давом этарди.

Бу тарздаги суҳбатга кампир қаноат қилмай, ўзи турли мавзуда: бошқа қўшнилар, у тенгиларнинг ҳаёти, турмуши, ғам-ташвишлари ҳақида сўради. “Барча пахта даласига чиқиб кетган бўлса, ҳеч ким ўзидан ортаётгани йўқ.

Режа битса ана ўшанда ўйин-кулгулар, тўй-ҳашамлар бошланиб, бирортасини кўриб, тўйиб гаплашмасам, ҳозир вақт қайда”, − деди анқовроқ келин.

“Ҳа, ҳамма ёқ сув қуйгандек тинч экан, худога шукр”, деб турганди кампир, қўққисдан, бир нимани эслагандек: “Ўтган куни кечки пайт мотоциклни патиллатиб кетган ким?” − деб сўради қўшни жувон.

Кампир тилини тишлаб қолди: “анқов бўлса ҳам кўрибдику, писмиқ ўлгур”, деганча пиёладаги чойни айлантириб ичаркан, ўзини бепарво тутганча жавоб қилди.

− Кимни сўраяпсиз? Ҳа, энди пахта мавсуми. Акобир кун ора дирекцияда.

Ўзи навбатчиларни кузатмаса, тепасида турмаса бўладими? Бола пақир ишга туғилган экан. Нима қиламиз? Ёнига иш ўрганишга, маслаҳат учун келиб туришади, шекилли. Бошқа тумандан келган битта-яримтадир-да, − деб кампир эснаб қўйди.