Қумдаги хотин

– Нима учун? – Эркак таажжуб билан шифтга қаради, аммо у ерда ҳеч қандай туйнук, тирқиш йўқдек эди.

– Қум, биласизми…– хотин ҳам шифтга қаради, – у ҳамма ёқдан учиб келади.... Бир кун супурмасанг уч энли бўлиб қолади.

– Балки том тешилгандир.

– Йўқ, том янгилигида ҳам бу ёққа қум кириб келаверарди.

– Ёғочхўр?

– Дарахтларни илма-тешик қиладиган бир қўнғиз бор.

– Қир чумоли бўлса керак-да?

– Йўқ, булари жуда қаттиқ бўлишади.

– Ҳа-а-а, ёғоч тешар қўнғиз экан.

– Ёғоч тешар қўнғиз?

– Қизғиш, мўйловдор бўлади. Ўшаларни айтяпсанми?

– Йўқ, йўқ, булар худди шоли донасидек келади, туслари ҳам қўнғир.

– Э, шунақа дегин. Бўлмаса у камалак қўнғиз экан.

– Агар бепарволик қилиб, қараб турилмаса, ҳов анавига ўхшаган тўсинни сал кунда чиритиб туширади.

– Нима, камалак қўнғизми?

– Йўқ, қум.

– Нима учун?

– У ҳамма нарсадан ўтиб киради. Шамол терс томондан эсганда томнинг таги қумга тўлади, агар тозалаб турилмаса, сал вақт ичида шунақа кўпайиб кетадики, шифтнинг ёғочлари кўтаролмай қолади.

– Ҳа, томнинг тагига қум тўлиб қолиши ярамайди… Қум тўсинни чиритади деяпсан, шу гапинг ғалатироқ эмасми?

– Нега энди, чиритади-да.

– Ахир қумнинг хусусияти унинг жуда қуруқ бўлишида-ку.