Убырлар уянган чак

Ишек артында Н?фис?не? апасы т?гелдер, гомум?н, анда ад?ми зат т?гел, Убыр ?зе торадыр сыман тоелды. Мин ачы итеп с?генеп, н?фр?т бел?н ишекк? типтем.

– Нишлисез сез, малай актыклары!

Т?р?з? п?рд?се тартылып, Халим? апаны? башы к?рен?г?, тел?с? кайсы кибетт? сатыла торган “вампир теше”не? чалбар кес?мд? ик?не иск? т?ште д? мин аны тиз ген? авызыма алып каптым. Халим? апа безне тирг?п тагы н?рс?дер ?йтер ?чен авызын гына ачкан иде, мин “вампир тешл?рен” ыржайтып а?а омтылып куйдым.

Т?р?з? п?рд?се талгын гына ?з урынына кайтты.

Веранда ид?нен? н?рс?дер егылды.

– ?лде бугай… – дип пышылдады Айрат.

– ?лсен!.. – дидем мин кырыс кына. ??м ?зем д? куркып куйдым. ?г?р чынлап та ?лг?н булса… Н?фис?не? апасы!..

Мин кин?т килг?н ярсу ташкынына бирелеп ишене д?берд?терг? тотындым. Халим? апаны? ?леме бел?н килеш?сем килми, аны кабат терелт?сем кил? иде. ?г?р Айрат бел?гем? килеп ябешм?с?, к?пме шакылдатыр идем ик?н…

– Ул ис?н! —дип пышылдады Айрат, – Ишет?се?ме, ?н?…

Мин колак салдым. Ишек артында н?рс?дер шаштырдый иде.

Торып утырды булса кир?к. Пышылдап кына ниндидер дога укырга тотынды.

– Салават ?йт?, —дип а?латты Айрат, —?йд?, киттек.

Урамда колакны ярырдай тынлык иде.

?анда – бушлык.

Н?фис? кайда ик?н? – дип уйладым мин, – Ис?н мик?н ул…” ??м б?ген т?нл? к?рг?н т?шемне х?терл?дем. З?лиф?не? т?р?з?г? килеп ялынуы… Сарыкларыны? буып ташлануы… ?зл?рене? ?йд? булмый чыгуы… Мин болар арасында ниндидер б?йл?неш барлыгын тойган кебек булдым да к??елг? шом й?герде.

– ?йд?, З?лиф?л?рг? барабыз!

Айрат ми?а с?ерсенеп карады.

– Мин аны б?ген т?шт? к?рдем, – дип а?латтым мин.

Айрат б?тенл?й туктап ук калды.

– Яны?а керт?е?не, аны коткаруы?ны ?тендеме? Т?р?з?г? килеп?.. – диде ул ниндидер ачыш ясаган кебек, – Шулаймы?

Х?зер мин аптырап калдым.

– Син каян бел?се??

Айрат ?з гоманыны? чынлыгына ышанырга тел?г?нд?й ми?а бертын тек?леп торды.

– Ул т?шне мин д? к?рдем.

– Булуы м?мкин т?гел!

– М?мкин ик?н шул.

– Дим?к, ул т?ш булмаган… Дим?к, З?лиф? чынлап та килг?н безг?…

– Белмим…—Айрат аз гына тынып торды, – Мин икенче кызны к?рдем…

– Кемне?

– Егетл?р, килегез ?ле монда!

К?тм?г?нд? я?гыраган бу тавыштан без дертл?п киттек.

Атлаган ?иребезд? катып калдык та акырын гына х?р?к?тл?неп тавыш килг?н якка борылдык. Мин бала ?оннарымны? кабаруын Айратка сиздерм?ск? тел?п бел?гемне сыпырып куйдым. Ул да шулай итте. К??еле?? шом оялаганда ??рбер к?телм?г?н н?рс? куркырга м??б?р ит? ик?н.