Убырлар уянган чак

Н?рс?д?ндер качып котылырга тел?п ч?б?л?нг?н зур канатларын. Бары тик бер мизгелг? ген? к?реп калдык. ??м ул шундук ялкынга уралды да кин?т шартлап юкка чыкты. Безне? битл?рг?, куркудан ??м га??пл?н?д?н ачылган авызларга сасыган ит кис?кл?ре ч?чр?де. Мин шундук укшырга тотындым. Айрат ?ан ?рн?е бел?н кычкырып ?иб?рде:

– ?ни! ?нием!

??м печ?н ?стенд? яткан г??д?не барып кочаклады. Мин д?, барсын да онытып, шунда атылдым. Бу, чынлап та, туган апа иде. Тик ул базда ?леп яткан картый сыман боздай салкын, ??м, кешед?н бигр?к, курчакны х?терл?т? иде.

– ?ни! ?лм?! – дип ?кседе Айрат, аны кочаклап, – Терел, ?нием! Терел!

Мин мондый коточкыч к?ренеш алдында к?чсезл?неп катып калдым. Мин н?рс? эшл?рг? кир?ген д? белми, белс?м д? берни д? эшли алмас идем. Айратны? ?нисе ?лг?н иде. Ул вампирга ?йл?нг?н иде.

– ?ни! ?нием! – дип ?кседе Айрат, —?нием, ?лм? инде…

Туган апа кин?т к?зл?рен ачты. Аны? к?зл?ре ниндидер с?ерлек бел?н балкый, ?анны ?шеткеч бер ялкын булып яна иде. Иренн?рен кыбырдатып алды.

Елмайды. Юк, бу елмаю т?гел, бу гарипл?рне? тартышуы, ?зене? к?чсезлеген тойган явызларны? ыржаюы иде. Ул башын калкытып куйды ??м азау тешл?ре иренн?рен ертып б?реп чыкты. Айрат моны сизм?де.

– ?нием! – дип ?кседе ул, – ?нием, б?гърем…

Туган апа Айратны? муенына ?релде. Л?кин бу а?а бик авыр иде, ул тартышты, авызыннан ысылдауга охшаш аваз б?реп чыкты. Л?кин ул бирешм?де, калтыранган куллары бел?н Айратны кочаклап алды, ниндидер сукыр бер к?ч бел?н ?зен? тартты.

Кин?т аны? й?зе ш?м кебек эри башлады, Айратны? ?и?ен?, аннан печ?н ?стен? агып т?ште, ахырда бит с?якл?ре бел?н, тамуг утыдай янган к?зл?ре ген? торып калды. ??м ул ялкынга уралды да шартлап тир?-якка ч?чр?де.

– ?нием! – дип ?кседе Айрат, сасыган ит лайласыннан юешл?нг?н печ?нне учлап йолка-йолка, – ?нием!..

Мин н?рс? эшл?рг? д? белм?дем. Г??д?м ген? т?гел, ? а?ым да, хисл?рем д? катып калган шикелле иде. Юк… алай да т?гел… Мин бу хал?тне берничек т?, бернинди с?зл?р, бернинди буяулар, бернинди тавыш бел?н д? а?лата алмыйм… А?латасым да килми… Вакыты ?итк?ч, ?зегез кичерерсез…

Кин?т с?ндр? т?бенд? печ?н кыштырдады да кеше ш??л?се ш?йл?неп китте.

Мин аны? базлап янган к?зл?рен к?рдем. К?рдем д? карашымны читк? алдым. К?зл?ремне чатырдатып йомдым. Шул мизгелд? а?ым уяндымы, ?лл? б?тенл?й а?сыз р?вешт?ме, Айратны? ?стен? ташландым. Аны, куркудан котырынган х?р?к?тл?р бел?н тарткалап, ишек ягына с?йр?дем. Аны? моннан кит?се килми иде.