Алёнкіны казкі

Усе матэрыялы, якiя знаходзiлiся на дыску С, у тым лiку, «казкi» i гатовая дыпломная работа, былi знiшчаны i аднаyленню не падлягалi. Пасля гэтага я пайшла i расцалавала свайго ката, якога тры днi таму аблаяла.

Вяртаючыся да якасцяy нашых герояy, трэба да yсяго пералiчанага дадаць яшчэ настойлiвасць у дасягненнi мэты, гатоyнасць прайсцi праз выпрабаваннi i застацца пры гэтым самiмi сабой: добрымi, светлымi, мудрымi, шчырымi, любячымi.

І тады самыя неверагодныя, самыя чароyныя казкi стануць явай, i вы знойдзеце дзесьцi там, за сёмым перавалам, сваю аленькую кветачку, рэалiзуеце заветную мару: знойдзеце каханне, спазнаеце iсцiну, будзеце атрымлiваць задавальненне ад любiмай справы.

Суб’ектыyнае yспрыманне аб’ектыyнай рэчаiснасцi, або як зрабiць, каб iлюзii здзяйснiлiся

Аднойчы я абмовiлася, што жыццё – гэта iлюзiя. Прыйшоy час патлумачыць, што я мела на yвазе.

Зразумела, што пэyная рэчаiснасць iснуе: мы yсе робiм нейкiя дзеяннi, ходзiм на працу, нараджаем дзяцей, нехта yжо паспеy пабудаваць дом i пасадзiць дрэва замест некалькiх дзясяткаy, ссечаных дзеля пабудовы дома – гэта аб’ектыyныя рэчы.

А y чым жа тады заключаецца iлюзiя? Разгледзiм, што пад гэтым словам разумеy З. Фрэйд (кнiга «Будучае адной iлюзii»): «Характэрнай рысай iлюзii з'яyляецца яе паходжанне з чалавечага жадання, яна блiзкая y гэтым аспекце да iдэй, прыходзячых да чалавека y стане трызнення y псiхiятрыi, хоць адрознiваецца i ад iх [як i ад памылковых iдэй], не кажучы yжо аб большай структурнай складанасцi бязглуздай iдэi. У бязглуздай iдэi мы выдзяляем як iстотную рысу супярэчнасць рэчаiснасцi, iлюзiя ж неабавязкова павiнна быць памылковай, гэта значыць нездзяйсняльнай цi супярэчачай рэчаiснасцi».

Як бачым з меркаванняy Фрэйда, iлюзiя бярэ сваё паходжанне з вобласцi фантазii i абумоyлена чалавечымi жаданнямi. Яна можа як здзяйснiцца, так i не, але y любым выпадку падчас свайго yзнiкнення не супярэчачая рэчаiснасцi фантазiя ёсць iлюзiя.

Фрэйд разважаy такiм чынам y адносiнах да рэлiгii, разбiраючы, якiя з яе пастулатаy можна аднесцi да iлюзiй, якiя да бязглуздых iдэй, а якiя з iх з’яyляюцца памылковымi.

Мы ж спраецыруем яго разважаннi на рэалii нашага з вамi жыцця.

Уявiце сабе наступную сiтуацыю: лета, слупок тэрмометра паказвае 34 градусы y цянi, а вы збiраецеся y «час пiк» ехаць кудысьцi y перапоyненым тралейбусе. Што вы адчулi, смакуючы наперад такую сiтуацыю? Вас можна зразумець.