Бургут тоғда улғаяди 1-китоб

Улар қучоқлашиб кўришишгач, машинага ўтирдиларда, тўғри ресторанга йўл олдилар. Меҳмондорчиликни ҳар доимгидай қуюқ қилган Турғун Ғаниевич "Хўш, энди нима қиламиз?" деган назар билан текширувчига қаради.

– Расмиятчилик учун, – деди Турғун Ғаниевичнинг нигоҳидаги маънони уққан текширувчи, – бир-иккита объектга борамиз, ундан кейин бутунлай ихтиёрингда бўламан, дўстим.

– Бу гап бошқача бўлди, – дея илжайди Турғун Ғаниевич. – Эркак шундай гапиради-да. Унда мен сенга режамни айтайин, ҳозирдан тайёргарлигингни кўриб қўймасанг, кейин қийналиб қоласан.

– Р?шқилиб, устимга тегирмон тошини ортмайсанми?

– дея ҳазиллашган бўлди текширувчи.

– Тегирмон тоши нима экан! Шундай юкни орқалатаманки, белингдан қувватинг кетади.

Р?ккала РґСћСЃС‚ ҳам бирдан Т›Р°Ті-Т›Р°Ті отиб кулиб юборишди.

– Унда шу юкни эртароқ ортгин, белдаги қувват туравериб айнибам кетди.

– Гап бўлиши РјСѓРјРєРёРЅ эмас, – дея РўСѓСЂТ“СѓРЅ Ғаниевич ўрнидан туриб, ресторанда хизмат қилиб юрган хизматчи аёл ёнига Р±РѕСЂРґРё-РґР°, СѓРЅРёРЅРі қулоғига: – Р?ккита янгисидан бўлсин, РёРєРєРё соатдан кейин олиб кетаман, – деди пичирлаб.

– Хўп, акаси жонидан, – деди жувон кўзини сузиб, – сиздай ҳотамтой одам айтади-ю, бажармасак уят бўлар.

– Жуда шумтакасан-да, бирдан пулни эслатасан, – деди Турғун Ғаниевич жилмайиб.

– Ака, касбим шунақа. Ўрганиш бўп қолган, шунинг учун айбга буюрмайсиз, – деди жувон.