Бургут тоғда улғаяди 1-китоб

Шунақангиларига "заказ" бериб қўйдимки, кўрсанг оғзингдан сувинг оқади.

– Биламан, дидинг бало! – деди Мурод Болиевич кулиб ва ёнидан сигарета олиб лабига қистирди.

Дид ҳақида гап бошланиши билан Турғун Ғаниевич Моҳирўй ҳақида ўйлади.

* * *

Кобра нари кетгач, Фаррухни ўз ҳолига қўйишди.

Фаррух унинг нима демоқчи бўлганини яхши англаган эди. Шу боис қони бирдан кўпириб кетди. Ўрнидан тура солиб илоннинг бошини мажаклаб ташламоқчи ҳам бўлди. Бироқ вужудидаги оғриқ қўзғалишга йўл қўймади. У кўзини юмди-да, лабини маҳкам тишлади. "Нима бало қил-моқчи булар, одамлар орасига тушдимми ўзи? Мени ким деб ўйлашаяпти? Йўқ, бунисига чидолмайман. Майли, ўлсам ўлиб кетаман, лекин ўзимни шарманда қилдириб қўймайман", дея хаёлидан ўтказди у.

– Яхши бўлиб қолдингми? – деган овозни эшитган Фаррух чўчиб кўзини очди.

Унинг тепасида ҳалиги Турткўз турарди. Фаррух унинг кўзига тикилган кўйи жим тураверди.

– Ҳечқиси йўқ, – деди Тўрткўз, – бардам бўл, оғайни. Буларнинг одати шунақа. Аввал тегиниб кўришади. Агар юмшоқлик қилсанг, ҳолингга маймунлар йиғлайди. Яхшики, ўзингга пишиқ экансан.

Агар шундай давом этказсанг, марра сеники бўлади.

Фаррух унинг гапларига қулоқ солиб ётар экан, вақти келиб марра уники бўлишига кўзи етмасди.

– Жа бу билан тил топишиб қолганга ўхшайсан-а, – деди уларнинг ёнига келган барзанги.