Бахтнинг олис манзили

Сўнг бурнимни чимдиб:

– Яхши меҳнаткаш боласан, буни биламан, лекин ўлгудай ўжарсан, қишлоқда уришмаган одаминг қолмаган бўлса керак. Хў-ўш, отангга айтдим, энди ўзинггаям айтиб қўяй, – деб у мендан кўзини узди-да, отамга қараб қўйди. – Бораётган жойимиз шаҳар, унинг олдида қишлоғинг чумчуқнинг инидай, шунинг учун қишлоқда қилган қилиқларингни шаҳарда қилмайсан, чизган чизиғимдан чиқмайсан.

Шу шартга розиман, деб отангнинг олдида менга ваъда берсанг, олиб кетай сени.

Отам “гапир” дегандек биқинимга туртиб қўйди.

– Майли, – дедим мен бошимни эгиб, – нима десангиз шу.

– Р?шқилиб, – отам мўлтираб РЁРѕРєРёСЂ акага қаради, – СћР·РёРЅРі РєСћР·-қулоқ бўлиб турасан-РґР°, Р±СѓРЅРёРЅРі-РєСѓ топганига зормасман, Р±РѕСЏ айтганимдай, кўча РєСћСЂСЃРёРЅ, РєСћР·Рё пишсин, дейман-РґР°. РЁСѓ одам бўлса, укаларини тортиб кетади-РґР°.

Отамнинг гапини қаранг.

Мен боғдан келсам, бу киши тоғда юрибди. Топганимга зор эмасмиш. Топмасам, “Нексия”ни ким олади? Ким Нозиманинг ёнига талтайиб машинада боради? Ким қишлоқдошларнинг оғзини очиб қўяди?..

Жаҳлим чиқди. Лекин лом-мим демадим. Фақат чаккамни қашладим, холос.

– Хавотир олманг, ака, – деди бир ишни қойиллатиб қўйгандай Шокир ака ғўддайиб, – айтганимни қилса, зўр одам бўлади.

Кўп ўтмай, Нормат ака ҳам етиб келди. Мен билан Шокир ака пўрим кийиниб олганмиз. У бўлса қишлоқда киядиганларини эгнига илиб олибди.