Улуғбек хазинаси

Али Қушчи “ҳа, мулоҳаза қилиб кўрдим”, демоқчи эди, лекин чол овозини хиёл кўтариб:

– Яна маълумингиз бўлсинким, – деди, – сиз яшириб олиб қолмоққа жазм этган илм дурдоналари ўтда ёндирилмоққа фатво қилингандур!..

Али Қушчи бир сапчиб тушди.

– Қайси жоҳил бу фатвони бермишдур?

– Бу сўздан хулоса шуким, – деди Салоҳиддин заргар унинг саволига жавоб бермай, – кутубхонани яшириб, куфр китобларни асраб қолмоқни ният қилган осий банда ҳам ўшал китоблар гулханида ёнмоғи муҳаққақдур! Буни астойдил муҳокама қилиб кўрдингизми, ўғлим?

Сўнгги сўзларни айтаётганда чолнинг овози таҳдид билан янгради-ю, Али Қушчи беихтиёр сесканиб кетди.

РљСћРїРЅРё кўрган, ҳам Р±Сѓ РґСѓРЅС‘ лаззатини тотган, ҳам СѓРјСЂРёРґР° РєСћРї азият чеккан Р±Сѓ ўктам чолнинг самимийлиги бешак-бешубҳа СЌРґРё. Лекин нечун Р±Сѓ сўзлар Али Қушчининг юрагига ғулу солди? Нечун тунда, устод хавф-хатардан СЃСћР· очганида чўчимаган одам, СЌРЅРґРё чўчиди? РЃ СѓРЅРґР° бунчалик қалтис эканини билмас СЌРґРёРјРё? Бас! Билганда РЅРёРјР° қиларди? Танлаган йўлидан қайтармиди? Р?лм-фанни тарк этиб, тақво йўлига ўтармиди? Улуғбек мадрасасини, расадхонасини ташлаб, масжидга борармиди? Мударрислик тақясини ечиб, бошига имомлик дасторини ўрармиди?

Унинг ўйланиб қолганини кўрган Салоҳиддин заргар:

– Ўғлим Али, – деди овози майинлашиб, – Оллоҳ таоло шоҳид.

Мен сизни ўз фарзандимдан аъло кўрамен.