АЖИБ ЯНГИ ДУНЁ

– Ҳеч нарса?

– Ҳа, кўп ҳолларда ҳеч нарса – йигирма ёшга тўлгунларича.

– Йигирма ёшгача? – талабалар эшитганларига ишонолмай, бирваракайига оҳ тортиб юбордилар.

– Ҳа, йигирмагача, керак бўлса, ундан ҳам узоқроқ. Айтяпман-ку сизларга, тарихий далиллар қулоққа чўпчакдай эшитилади.

– Кейин нима бўлди? – сўрашди талабалар. – Оқибати нима бўлди?

– Оқибати даҳшатли бўлди, – суҳбатга тўсатдан баланд, дўриллаган овоз қўшилди.

Улар атрофга қарашди. Ён томонларида сочлари қора, ўрта бўйли, нотаниш киши турарди.

У қирғий бурун, лаблари қизил, кўзлари эса тим қора, зийраклик билан боқувчи киши эди.

– Даҳшатли, – такрорлади у.

Боғнинг у ер-бу ерига қулай тарзда ўрнатиб чиқилган, резина ва темирдан ясалган ўриндиқлардан бирида ўтирган Раҳбар уни кўргач, ўрнидан сакраб туриб кетди ва қўлларини кенг ёзиб, 32 та тишини кўрсатиб тиржайганча у томон ошиқди.

– Бош Нозир! Қандай кутилмаган бахт! Буни қаранг, дўстларим, Бош Нозирнинг ўзи, зоти фордлари Мустафо Монд!

*

Марказдаги тўрт мингта зал ва хоналардаги тўрт мингта электрон соат бир вақтда тўртга занг урди.

Радиокарнайлардан ҳиссиз овоз янгради:

– Асосий РєСѓРЅРґСѓР·РіРё навбатчилик тугади. Р?ккинчи навбатчилик бошланяпти.