АЖИБ ЯНГИ ДУНЁ

– у кенг ёзилган қўли билан Мослаштириш марказининг улкан миноралари, боғда яланғоч чопиб юрган ё бутазорлар хилватида ўйнаётган болаларни қамраб олди.

*

Ленина бошини чайқаб, ўйчан алфозда деди:

– Нимадир мени сўнгги вақтларда шаҳватга эрк беришдан қайтаряпти. Ўзингда ҳам, Фанни, эркакларни алиштиришга тобинг қолмаган пайтлар бўлиб турар?

Фанни хайрихоҳлик билан уни маъқуллади.

– Аммо ҳаракат қилиш керак, – насиҳатомуз оҳангда деди у. – Оқимга қарши сузиб бўлмайди. Нима десанг де, лекин ҳар ким ҳар ким учундир.

– Ҳа, ҳар ким ҳар ким учун, – Ленина ўйчан такрорлади мақолни ва чуқур хўрсиниб, жим бўлиб қолди.

Кейин дугонасининг қўлларидан тутиб, енгил сиқди. – Сен мутлақо ҳақсан, Фанни. Доим ҳақ бўлгансан. Мен қўлимдан келганича ҳаракат қиламан.

*

Бўғилган истак тошиб чиқади, тошқин ҳиссиётдир, тошқин майлдир, тошқин ҳатто девоналикдир: у оқимнинг кучи, тўсиқнинг баландлиги-ю, бардошига боғлиқ.

Бўғилмаган оқим ўз ўзанида сокин оқади, бахт-саодат денгизига қуйилади.

Эмбрион оч, насос эса дақиқасига саккиз юз марта айланиб, уни ҳар куни қон ўрнини босувчи озуқа билан таъминлайди.

Очиб чиқарилган гўдак йиғлайди, энага ташқи секреция шишаси билан пайдо бўлади.

Ҳиссиёт кучли истак ва уни қондириш оралиғида ётади. Бу оралиқни қисқартир, аввалги барча кераксиз тўсиқларни улоқтир.

– Сиз бахтлисиз! – хитоб қилди Бош Нозир.