ДУРР УЛ–МАЖОЛИС

Расул алайҳис салом дедилар:

– Сенга нима бўлди?

Кўр деди:

– Ё Расуллуллоҳ, душманлар сенинг суҳбатингни менга раво кўрмаяптилар, бу соадатдан мени маҳрум қилмоқчилар.

Пайғамбар алайҳис салом бу сўзни эшитиб, маҳзун бўлдилар. Шунда Жаброил алайҳис салом келиб деди:

– Эй, Муҳаммад, фармон бўлдики, бу киши онасининг қорнида ҳам кўр, дунёда ҳам кўр, гўр ичида ҳам кўр, қиёмат куни ҳам кўр, гўрдан чиққанда ҳам кўр, сирот кўпригидан ўтганда ҳам кўр бўлади.

Аммо жаннатга етгач, ўз карамим билан кўзини равшан қилиб жамолимга мушарраф қилурман. Энди кўрдан сўра, қайси бирини ихтиёр қилади? Агар бу дунёда кўзининг очилишини хоҳласа, охиратда менинг дийдоримга барча мўъминдан кейин мушарраф бўлади.

Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи вассаллам бу хабарни кўрга етқизди. Кўр деди:

– Ё Расуллаллоҳ, менинг юз минг бундай кўзим ўша ваъданинг фидоси бўлсин.

Байт:

Зиҳи ҳар бандаки истар жамолин,

Р?РЅРѕСЏС‚ бирла лутф этса висолин.

– Қиёмат куни ул абадий саодат ва боқий давлатга мушарраф бўлғайман....

Тўртинчи боб

РњР•ТІРўРђР  РњРЈРЎРћ АЛАЙҲР?РЎ САЛОМНР?РќР“ ФАЗР?ЛАТЛАРР? БАЁНР?ДА

Келтиришларича, бир куни Меҳтар Мусо алайҳис салом Тур тоғининг тепасига чиқди.

Саттор–ул–уйуб

(

айбларни яширувчи) (Аллоҳ) дан фармон бўлди:

– Эй Мусо, бизга ҳамду сано айтгил.

Мусо алайҳис салом Худойи таолони ўша ондаёқ тўрт юз ном билан ёд қилди.