Жалған

А?ырында есiн жинап алып, ол ай?айлап жiбердi:

– Энеке-е! Папа-а, тез, м?нда келi?дер!

Тарау I

– Мен оны? жон терiсiн сойып аламын! Оны ма?ан ар?анмен с?йретiп ?келедi! Б?л Селсаяк ?з с?здерiне жауап беруге ?йренедi.

Бас иiп, Саткын ерсiлi-?арсылы ай?айлап ж?ретiн, ?з ай?айынан одан ?рi ашуланатын манапты ?ндемей ты?дап отырды. ?шекейлi жiбекпен киiнген саудагер абыржып ая?ын астына басып отырды. Саткын б?л шуды? айыпкерге табалап ?арады. Дегенмен, манап?а ?намайтын с?здi ыс?ыртайтын ?ыз туралы жа?алы?ты? оны солай д?рлiктiретiнiн ол ?алай бiле алар едi?

– Жауызды есiркедiм, ту?ан баламдай арда?тап ?сiрдiм, жаулардан аман са?тадым… ?амшы о?ан саба? болады, ендiг?рi беттемеу ?шiн терiсiн с?йегiне осып тiлiп жiберуге ?мiр беремiн… Сол жа??а баратын бiреудi табы?дар!

– Менi? ?мiршiм, – ?осылды Саткын, – ма?ан бару?а р?ксат берi?iзшi.

Мен б?рiбiр ана жа??а баратынмын. Мен Жылдызды бiлемiн, с?йлесейiн онымен. Оны жазаласа?ыз, оны? айт?аны тек одан ?рi адуын болып кетедi. Ал мен о?ан сiздi? ойы?ызды аман-есен жеткiземiн, ол сiз туралы ?з пiкiрiн ?згертедi де сiзге ??рметпен ?ара бастайды. Ал кейiн адамдар бас?арушымыз ?андай а?к??iл деп айта бастайды. У?де беремiн.

?атты с?здер, бiра? ?з ма?сатына жеткен. Манап елшiсiне ?за? ?арады да Саткын iштей жымиды. А?ыма?. ?амыс саба?ы т?рiздi – жел со??ан жа??а ол да ?исаяды. Ал желi о?ан ол, Саткын. Неге, о шiркiн, билiк б?л а?ылы ?ыс?а адам?а тидi? Ол тектi бол?аннан, абыройдан емес. Б?л ?дiлеттi ме?

– Жарайды, бара ?ой, – а?ыры келiстi манап.

 – Бiра? абайла?дар екеулерi? – анда? шекесiне тиедi, бiр к?нi тiлейтiнiн алады.

– Ра?мет, мырза.

Саткын бас ?рып ?ндемей ?алды.

– Каракчы ше? – с?рады манап саудагерге ?арап. – Ол туралы хабар естiле ме?

– Естiледi, ?мiршi, – иы?ы босап дедi к?пес, ??гiменi? ?згертуiне ?уанып. – Шап?ындарды жол?астырады. ?зiм к?рген жо?пын, бiра? жол-ж?некей туткундарды? керуенiн кездестiм. Жабыр?а??ы, ?алжыра?ан бара жатыр. Айтты – Каракчы, анау с?м. ??йындай со?ты, тауарды алды да зымырап шауып кеттi.

Бiра? бiр жiгiт оны атып т?сiрдi сия?ты дедi. Анау б?рiбiр ?ашып кеттi, бiра?, м?мкiн, бiр жерде ?лiп кетедi.

– И?… – иегiн у?алап, создырып айтты манап. – Бiздiкiлердi тиiспейдi ?лi, б??ан да рахмет. Ал далада ?ара?шылар к?п болды, барлы?ы да ?лген. Б?ны да ?стап алады.

?стап алады, iштей келiстi Саткын. Бiра? оны? алдында ?анша адамны? ?аза таба алатынын ешкiм бiлмейдi, манап та б?ны айта алмайды.

?рi ?арай ??гiменi ты?да?ан жо?.