Капитан Грант болалари

‒ Butun-butun podalar o�t ichida qolib ketgan vaqtlar bo�lgan, biroq sonsiz-sanoqsiz podalar ichida bu nima degan gap!

‒ Men hindlarning g�amini qilayotganim yo�q – bu ularning ishi, – dedi Mak-Nabbs, – men pampaslardan o�tadigan sayohatchilarni o�ylayapman. Ular ham yong�in ichida qolib ketishi mumkin-ku, axir?

‒ Bo�lmasam-chi, bo�lmasam-chi! – dedi zavq bilan Paganel. – Ba’zan shunday ham bo�ladi, shaxsan men bunday manzarani jon deb tomosha qilgan bo�lar edim.

‒ Bu gap faqat bizning olim do�stimizdan chiqishi mumkin, – dedi Glenarvan.

– U fanga shunday berilib ketganki, fan yo�lida tiriklayin yondirib yuborsalar ham yo�q, demaydi!

‒ Yo�g�-e, aziz Glenarvan, men Kuper asarlarini o�qiganman, uning «Charm Paypoq» seriyasidagi asarlari menga bostirib kelayotgan yong�indan qanday qilib saqlanishni o�rgatdi. Buning omili shuki, atrofdan radiusini bir necha sajen qilib o�tni yulib tashlash kerak. Bundan ham oson ish bormi.

Shuning uchun men yong�inning bostirib kelishidan aslo qo�rqmayman, aksincha, iloji boricha uni ko�rishga harakat qilaman.

Lekin Paganelning orzusi ro�yobga chiqmadi, uning kabob bo�lishiga sal qoldi, lekin buning sababi yong�in emas, quyoshning ayovsiz nur sochishi edi. Tropik issiqning zo�ridan otlar harsillab, zo�rg�a nafas olar edilar. Har zamonda bir uchrab qoladigan bir parcha bulut quyosh yuzini to�sgandagina qirga sal soya tushar edi. Shunday paytlarda chavandozlar otlarini qistab haydashar, shamol sharqqa surib borayotgan bulut soyasidan chiqmay yo�l yurishga tirishar edilar.

Lekin ko�p o�tmay otlar bulutdan orqada qolib ketar, yuzi hech narsa bilan to�silmagan quyosh qovjirab yotgan pampaslarni yana zo�r berib qizdira boshlar edi.

Yetarli suv zaxiramiz bor deganda Vilson o�z hamrohlarining bu jazirama issiqda qattiq chanqashlarini hisobga olmagan edi, yo�limizda bironta daryo uchrab qoladi degan gapni u juda o�ylamay, o�rinsiz aytib qo�ygan edi.

Amalda esa bironta ham daryo ko�rinmasdi (yer kaftdek tekis bo�lgani uchun suvning oqib o�tishiga noqulay edi), hatto hindlar kavlagan hovuzlar ham qurib qolgan edi. Qirning har mil sari tobora qaqrab borayotganini ko�rgan Paganel bunga Talkavning diqqatini jalb qildi va endi u qayerdan suv topishi mumkinligini so�radi.

‒ Salinas ko�lida, – deb javob berdi hind.

‒ Unga qachon yetamiz?

‒ Ertaga kechqurun.