Рыцар Янка і каралеўна Мілана. Агонь і лёд

Гэта змяншала на пэyны час сiлы, але магло даць шанец.

Адасланых хлопцаy калi хто раптам i заyважыy, то хутчэй палiчыy, што тыя вырашылi пакiнуць поле бiтвы. А насамрэч яны панеслiся на yсю моц, прыхапiyшы яшчэ па дарозе i сяброy, i yжо праз пару хвiлiн былi за спiнамi непрыяцеля. Нарабiyшы дарогай як мага больш снежак, яны пачалi закiдваць ужо не прыкрытага сапернiка. Гэта ж паслужыла i сiгналам да агульнай атакi. Янка yзняy сваю залогу[1 - Засада, атрад, якi знаходзiцца y засадзе; застава, гарнiзон; салдат, якога пакiнулi на пастой.

], i yсе дружна рынулiся y бой. Цяпер працiyнiкi былi y разгубленасцi, i iм заставалася толькi хавацца i прыкрывацца альбо ганебна бегчы з-пад абстрэлу. І yжо хутка перамога была за камандай Янкi. Дзецi радасна yсклiкалi, цешылiся i абдымалiся.

Праyда, пры нападзе дасталося i фартэцыi. І не толькi ад снежак. Хтосьцi наскочыy на яе пры атацы, хтосьцi навалiyся, абараняючыся, цi зачапiy, уцякаючы ад кiдкоy. Але з большага сцены вытрымалi. Тое, што вытрымала, спаборнiкi пакiнулi на забаву малым, якiя yвесь час з захапленнем назiралi за шаленствам старэйшых i чакалi, калi i iм можна будзе пабавiцца yнутры.

Перамога ж была хутчэй умоyнай, потым усе дружна пайшлi далей гуляць. А на вечар дамовiлiся сустрэцца, пайсцi калядаваць па дварах. Усе прамоклi ды прытамiлiся, але былi вясёлыя i y добрым гуморы. Нарэшце па-сапраyднаму адчулi прывабнасць зiмы i асалоду ад вакацый. За пацехамi мiнула добрая палова дня, i дзецi пацягнулiся па хатах да гарачага абеду, адагрэцца i хоць трохi адпачыць.

Мацi, калi yбачыла Янку з Мiланай, хацела, як кажуць, i плакаць, i смяяцца. Перад ёй стаялi двое пакрытых снежнай коркай дзяцей з чырвонымi ад марозу тварамi, але з вачыма, поyнымi бадзёрасцi i задору.

– А, матухна! На вас не iнакш, як снегавiкi напалi i качалi вас па yсiх сумётах, – пажартавала яна. – Распранацца на парозе, вопратку – адразу y ванную, i сушыцца! – скамандавала жанчына. – Потым – мыць рукi, i чакаю вас на кухнi! Зараз што-небудзь гарачае згатую, не хапала, каб вы яшчэ прастылi y першы ж дзень.

Дзецi i самi прагнулi yжо як мага хутчэй залезцi y сухую хатнюю адзежу i адагрэцца кубкам духмянай гарбаты. Тым часам на кухнi пачулася патрэскванне на патэльнi, i пайшоy водар, якi бударажыy апетыт. Гэта мацi разагравала смажаную бульбачку на скварках. Галодныя з вулiцы, яны падмялi yсё падчыстую i, падмацаваyшыся i адагрэyшыся, ужо павольна прынялiся за гарачы напой. Стомленасць знiкала, i надыходзiy гарманiчны супакой.