Ел Шоңы. Шаңқай түс. II кітап

?азiр де соны жасап т?р едi…

Нартай ?лсеннi? с?з т?ркiнiн ?айда б?рып бара жат?анын бiлдi де жым болды. Нартай ана бiр жылдары аулыны? бiр ?ызын Тiлендерге ?кеп берiп соны? а?ысына жiгiттен ?ш жыл?ы ал?ан. Соны ретi келгенде ?лсеннi? Нартай ?зi ?арындасын ?кеп берiп, а?ысына жыл?ы алды деп маза? етiп ж?ргенiн естiген. ?арындасы мен к?йеу баласыны? к?зiнше айтса ?ят болатынын ??ып т?р едi ол да.

Сол орайда Тiленмен ?зiлдесудi? ?иын екенiн т?сiндi. ?азiр сол ойына т?сiп кеттi де, мына Азна Шо? к?зiнше бiрде?е айтып ?оятынын ойлап, жым болды.

Дегенмен ?лсен аузынан шы??ан с?здi басуды ойла?ан:

– ?лсен, к?рiмдiк еш?айда ?ашпас, с?здi к?бейтпесейшi, – деп ?оя сал?ан. Осыны? аузын ?алай жабамын деп ж?рген Нартай та?ы ?айталап айтты. – Жиенiмiзге бермеген к?рiмдiктi кiмге беремiз?

Мына с?зден кейiн ?лсен де то?та?ан. Осы жолы ?айтсе де Нартай?а айт?анын жасататынына сенiмдi едi. Осыдан кейiн екеуiнi? арасында?ы етек алып кете жазда?ан с?з басылып ?ал?андай едi.

Тел?озыны? ?кпесi

Бiр к?нi келiп ?кесi Шо? алдында с?з баста?ан едi.

– Мына ?ояншы-Та?айлар Кеттебекке бiздi? жыл?ыларымызды ?рлады?дар деп ?тiрiк жала жауып ж?рген к?рiнедi. Сен соларды? болысымен с?йлесiп к?ршi…

Шо? бiлетiн, Аралбайлардан Ортау болысына болыс бол?ан Кеттебек елiне жа?пай болысты?тан шы?ып ?ал?ан едi. ?азiр туыстарымен ренжiсiп, Шо? ауылына жа?ын жерде iргелес отыратын.

– К?ршi отыр?ан оларды? дауы бая?ыдан берi бар. Ол ?шiн мен ж?ре бермеймiн, ?здерi шешiп алады. Ел арасында с?л бiрде?е болса мен шап?ылай беремiн бе осы? Ана билерi отыр.

Солар?а неге ж?гiнбейдi?

– Кеттебектi? аталары п?лен жылдан бiзбен к?ршi отыр?ан ел. Екiншiден, мен тiлек етiп отырмын. Барып барлы? жа?дайды бiлiп ?айт. ?рi-берiден со? б?л – сенi? мiндетi?. Кеттебек ауылы са?ан ?арайды.

– Ана ??тжан бидi неге жiбермейдi?

К?тжан ?зiн Шо?нан арты? санап ж?рген Аралбайды? биi едi. Ж?не Ыбыраймен ??дандалы болатын. Кiшi баласы ?лiмм?са?а оны? ?ызын алып берген. Ендi келiп оны? туысы Кеттебек туралы ?кесi мынандай с?з айтып отыр.

М?нда бiр м?н жат?анын Шо? бiле ?алды да, мен оны? шаруасына араласпаймын деп бiрден айт?ан. Сонда да ?кесi болмады:

– Шо?, оны? ?ояншы-Та?айлар алдында сендей беделi бар ма, соны? б?рiн есептеп келiп са?ан то?тап отыр ?ой олар да.

Шо? мынау бiр шата? шаруа екенiн сездi де:

– Мен ондай шаруа?а бармаймын. ?алай шешсе олай шешсiн! – дедi.

Тел?озы б?дан кейiн с?з бiттi дегендей, ?ндемей кеттi. ??гiме осымен бiткен сия?танды.