Маё мястэчка Луна-Воля

Удава па Сцяпану Сапегу па першым мужу Мацкевiчава запiсала трэць маёмасьцi свайму сыну ад першага мужа Андрэю. Сваркi за маёмасьць набылi яшчэ большы размах. Анрэй Мацкевiч жалiцца каралю i просiць дапамогi y споры з Мiхалам Сапегам ваяводам Падляскiм сынам Івана Багданавiча дваюрадным братам Паyла Сапегi. Не гледзячы на спрыяньне караля Андрэю, Мiхал у 1565г. насылае сваiх людзей з Чарлёны на yладаньнi суседа. Натоyп напаy на двор Волю, запасы зьнiшчыy i разрабаваy, сялян зьбiваy, а некалькi зьвязаных у Чарлёну прывалок.

Чым закончылася гэта вайна, невядома, але з маёмасьцi каралеyскай эканомii Гарадзенскай была вылучана прыватная yласнасьць Воля. А Мiхал Сапега сам прыехаy у Луна i непадзельна запанаваy над маёнткам.

Сынам Мiхала, Мiкалаю i гродзенскаму земскаму судзьдзi Льву, пасьля бацькi i бязьдзетных дзядзькаy Глеба, Дзьмiтрыя i Стэфана дасталiся часткi зямель маёнткаy Луна (Воля), Чарлёна i Кулёyшчына. Гэта выклiкала незадавальненьне сваякоy па жаночай лiнii, а менавiта Грыгорыя Войны, ваyкавыскага земскага судзьдзi, якi выступаy ад iмя дачок, Настасьсi з Сапегаy Тышкевiч i яе сына Мiхала, а таксама трох братоy Словiкаy, з якiмi абодва браты вымушаны былi судзiцца.

Суд прысудзiy Мiкалаю i Льву тры часткi маёнткаy Луна i Чарлёна.

Восеньню 1567 г. Мiкалай прыслаy са сваiх уладаньняy у Луна y каралеyскi лягер для радашковiцкай выправы двух конных i аднаго пешага салдата. У той час ён служыy у падканцлера лiтоyскага Еyстафiя Валовiча. Перад 25 студзеня 1574 г. Мiкалай стаy каралеyскiм дваранiнам.

7 студзеня 1581 г. браты падзялiлi маёмасьць. Луна (Воля) адышла Льву. 21 сакавiка 1586 г. суд у Гродна пацьвердзiy iх правы на датыхчасовую маёмасьць. Леy, вiцебскi войскi, быy малодшым сынам Мiхала. 21 жнiyня 1593 г. браты зноy падзялiлi маёмасьць. Леy атрымаy аседлую службу Шчэчыцы, якая належала да Луна (Волi) i плошчы з агароднiкамi y Гродна каля замку i над Нёмнам. Такiм чынам, канчаткова аддзялiлiся маёнткi Луна (Воля) i Чарлёна. Гранiцай памiж iмi была рака Нёман.

Луна заставалася yласнасьцю каралевы Боны да 1557г., да яе сьмерцi i yваходзiла y склад Гарадзенскага староства, а з 1558 г. стала «уласнасьцямi сталовымi», значыць даход з Луненскiх земляy быy прызначаны на yтрыманьне караля, i yвайшла y склад «эканомii Гарадзенскай», якая дзялiлася на воласьцi, а тыя на ключы. Для прыкладу, у 1680 г. ключ Луненскi Гарадзенскай эканомii прынёс 9866 злотых польскiх 26 грошаy гадавога даходу.

7 лютага 1589 г.