Маё мястэчка Луна-Воля

ёсьць запiс аб тым, што маёнтак знаходзiцца y вотчынным валоданьнi Юльяна Крывiцкага, перайшоy яму y спадчыну ад бацькi Ксавэрыя Крывiцкага, а апошнi набыy яго y князя Любецкага y 1809 г. Радавым гняздом Крывiцкiх быy г. Хэлм (Польшча). У канцы 16 в. Крывiцкiя пасялiлiся на Лiтве. У Геаграфiчным слоyнiку чытаем: «Воля. Мястэчка i маёмасьць паблiзу Нёмна Гродзенскага павета, у 3 акрузе палiцыйнай, гмiны Луна, 46 вёрст ад Гродна, 665 жыхароy, пераважна жыдоy, сынагога, дом малiтоyны жыдоyскi, гарбарня.

Да мястэчка належыць 14 дзесяцiн. Маёмасьць, уласнасьць Вiкторыi Крывiцкай, маюць 3 фальварка Семаскаyшчына i Вiкторын 1037 дзесяцiн (670 пад пабудовамi i ральля, 137 лугоy i пашы, 141 лесу, 83 неyжыткаy). Першым уладальнiкам Волi i Зельвян стаy Ксаверы Крывiцкi – ротмiстар Гарадзенскi судзьдзя земскi Ваyкавыскi. З жонкай Каралiнай Дзянькоyскай дачкой Антона падскарбiя надворнага Лiтоyскага Ксаверы Крывiцкi меy трох сыноy. Сярэднi сын Ксаверыя Юльян нарадзiyся y 1806 г. i зрабiy нядрэнную кар’еру. У 1863- 67 гадах быy маршалкам шляхты Гарадзенскай губэрнi сапраyдным саветнiкам штату, кавалер Ордэна Сьв. Ганны I ступенi. Згубiy павагу шляхты за лiст цару, у якiм выказваy сваю вернападданасьць. З жонкай Вiкторыяй з Эйсмантаy меy дзьве дачкi Юзэфу i Каралiну. На iм i закончыyся род Крывiцкiх. Юзэфа Памела Крывiцкая выйшла замуж за Уладыслава Тарасовiча, якi паходзiy з Гнезна. У вынiку Воля i Зяльвяны сталi yласнасьцю Тарасовiчаy. Уладыслаy i яго брат прынялi удзел у Паyстаньнi, яго маёнтак Конна быy канфiскаваны. Юзэфа Тарасовiч iмкнулася выратаваць хаця б частку iх агульнай з мужам маёмасьцi. На iмя iмпэратара Аляксандра ІІ y красавiку 1864 г. яна падала прашэньне з просьбай вярнуць ёй грошы, якiя яе муж атрымаy за яе y якасьцi пасагу. Юзэфа разам з двума дзецьмi паехала сьледам за мужам у ссылку. Аб гэтым сьведчыць просьба Уладыслава Тарасовiча аб выдачы яму i яго сям’i грашовай дапамогi з казны, накiраваная y 1865 г. на iмя Тамбоyскага губэрнатара. У Юзэфы быy вельмi yплывовы бацька Юльян-Ксаверый Крывiцкi, якi займаy пасаду маршалка шляхты Гродзенскай губэрнi. Яго сувязi адыгралi вельмi важную ролю пасьля таго, як яго зяць Уладыслаy Тарасовiч быy высланы y г. Казлоy Томскай губэрнi (знаходзiyся там ужо y сьнежнi 1864 г.). Усе свае магчымасьцi i знаёмствы Юльян-Ксаверый накiраваy на тое, каб выратаваць маёмасьць зяця i вярнуць яго на радзiму. 23 сьнежня 1865 г.