Кайту

– Иле? ген? т?гел бит сине?… – ди ул ?рт?л?не? чиген? ?итеп, – С?йг?не? д? бар бит. Мин д? бар. Карынымда бала? да бар… Хет бер тапкыр ты?ла с?земне… Иле? ген? т?гел бит…

??м ул с?йг?нен читк? этеп ?иб?р? д? офицер каршысына килеп баса:

– Ипт?ш офицер, зин?ар ?чен б?ген алып китм?гез Ревмирымны. ?ч к?нг? ген? калдырыгыз. ?ч к?нн?н безне? туй булырга тиеш иде. Кунаклар да чакырылган иде. ? ул кит?. Калдырыгыз ?ч к?нг? ген?, ?… Хатыны булып калыйм… ?ч к?нг? ген? китми торсын… Аннан со? барыр… Беркая да качып китми ич ул… Ипт?ш офицер, сез мине ишет?сезме?

Офицер у?айсызлана.

К?зл?рен яшерерг? тырыша. Тик ?зен кулга ала.

– Ярамый.

– Ничек ярамасын? ?ч кен? к?н бит ул!

– Кайткач, туй ясарсыз, – дип д?ртл?ндерерг? тырыша офицер, – Кайткач…

– Ипт?ш офицер… – Л?йс?ния ярсып х?рбине? из?енн?н эл?ктер? д? куллары салынып т?ш?. Ул х?лсез адымнар бел?н Ревмиры ягына атлый, егет инде аны? янына килеп ?итк?н, кыз аны? муенына асылына да сулкылдап еларга кереш?, – Кайт, кадерлем. Б?тен ?лемн?рг? ?ч итеп кайт.

Мин сине к?т?рмен. Мин сине ?лг?нче к?т?рмен.

??м аны? куеныннан кин?т арынып кес?л?рен капшый башлый, беркад?р шулай м?ш?л?нг?ч шакмаклап киселг?н марля кис?ге тартып чыгара.

– Мен?! Бу сине саклап й?рт?ч?к. Кайткач улы?а имезлек ясап каптырырсы?.

Марля кис?ген ?б? д? Ревмирны? кулына тоттыра, егет аны шундук т?ш кес?сен? тыгып куя ??м с?йг?нен кочаклый:

– Кайтачакмын, Л?йс?ния. Син к?т… Сез к?тегез…

Л?йс?ния бераз тынычланып кала ??м кин?т килг?н ярсу бел?н Ревмирны? муеныннан кысып кочаклап ала да иренн?ренн?н ?б?, ?зе а?а се?еп бет?рг? тел?г?нд?й б?тен булмышы бел?н егетен? сарыла.

Бер-берсене? т?н ?ылысын, ?ан ?ылысын, м?х?бб?тен се?дереп бетерерг? тел?г?нд?й шул хал?тт? катып калалар.

– Биш минут вакыт калды, – дип кычкырды х?рбил?рне? берсе, – Биш минуттан сафка тезел?без.

Бу с?зл?р хушлашучыларны тагы да ?анландырып ?иб?рде. Алар ?йт?се с?зл?рен ?йтеп калырга, тел?кл?рен тел?п бетерерг? ашыктылар. ?мма мондый чакта вакыт бик тиз ?т?.

??м офицерны? к?р тавышы я?гырады:

– Тезелеп басарга!

Ир-егетл?р тезелеп баскач, офицер аларны к?з карашы бел?н ген? санап чыкты да:

– Машиналарга! – дип боерды.

Сугышка кит?чел?р машина арбасына менеп басты. Утырырлык чама юк, ?ле баскан килеш т? к?ч-х?л бел?н сыешып бетк?нн?р иде. Халык арасында елаган, кычкырышкан, тел?к тел?г?н авазлар к?чле шау булып я?гырап торды. Машиналар кузгалып китк?ч, т?ркем беркад?р алар артыннан ияреп барды.