Кайту

Бер м?лне ?нисе зарланып алды:

– И, кызым… Икебез ген? калдык х?зер… – диде ул Т?нзил?не? ч?чл?ренн?н сыйпап, – Ахир?тл?рне? д? килг?не юк, к?ршел?р д? керми башлады. ?зем керс?м д? й?зл?рен читк? боралар.

Мен? шунда игътибар итте Т?нзил?. Аны? ахир?тл?ре д? гел й?зл?рен читк? бора ик?н бит. ?зе аларны эзл?п ?йл?рен? барган чакларда да ?нил?ре тизр?к озатып ?иб?рерг? ашыга:

– Эшл?ре к?п ?ле аны?, уенга чыга алмый, бар ?е?? кайт, – дил?р.

Барсына да Т?нзил?не? ?тисен алып кит?л?ре с?б?пче ик?н. ?лл? аралашырга куркалар, ?лл? чынлап та дошман гаил?се дип уйлыйлар.

Алай да, болай да булырга м?мкин инде. ?ст?вен?, ?нисен к?н аралаш диярлек к?нс?л?рг? чакыртып сорау алалар. Сиздерм?ск? тырышса да ул аннан х?лсезл?неп, т?шенкелекк? бирелеп кайта. Ничек кен? булмасын, ялгызлык чынбарлыкта иде.

? бер к?нне ишекне тибеп ачып ?ч кеше килеп керде. К?н курткадан булсалар да барыбер ?тисен алып китк?н кешел?р т?ркеменн?н иде болар. Берсе ?нисене? исем-фамилиясен сорады. Бу Т?нзил?г? х?тта кызык булып тоелды, кайда ик?нен белеп килг?н бит инде, н?рс?сен сорап торырга? Тик ул елмая алмады.

Кил?чел?р усал, катгый иде. Берсе шундук:

– Н?рс? бел?н ш?гыльл?н?сез? Советка каршы эшлисезме? – дип ?йне ?йл?неп чыкты.

– Гомерд? д? каршы булганыбыз юк, – дип акланды ?нисе, – Алла сакласын…

– Алла сакламый, – дип кистерде кил?че, – ? сез аллага ышанасызмы?

?нисе ни ?йтерг? белми т?ртелеп калды. Тик кил?че катгый иде:

– Аллага ышанасызмы?

Т?нзил? ?нисене? аллага ышануын, кеше-кара к?рм?г?н чакларда дога укуын бел? иде.

Шул ук вакытта ул к?н курткалы б?нд?л?рне? дога укыган кешел?рне яратмаганлыгын да а?лый. "Алла сакласын", – дип юкка ычкындырды ?нисе. Болар алдында алай ярамый иде. Х?зер, ?н?, ни ?йтерг? белми аптырап тора.

– Ышанасы?мы аллага? – дип ?икерде кил?че.

?нисе д?шм?де.

– Ярый, без ?ле бу хакта иркенл?п с?йл?шербез, – дип ысылдады кил?че ??м ипт?шл?рен? борылды, – Тентегез, бер н?рс?не д? читт? калдырмагыз!

Тент?чел?р ?йне? астын-?ск? китерде. ?тисене? киемн?рен, ?нисене? к?лм?клек ситсыларын, ?йд?ге китапларны, арурак савыт сабаларны капчыкларга тутырып алып чыгып киттел?р.

?нисе:

– Тим?гез. Совет властен? савыт-саба да дошман т?гелдер ич, – диюен? кил?чел?рне? башлыгы к?леп кен? ?авап бирде:

– Ха-ха-ха! – ??м ул ?итди, кырыс, усал, котсыз кыяф?тк? кер? барды да ?нисене? каршысына, тер?л? язып ук, килеп басты:

– Тизд?н сезг? боларны? берсе д? кир?км?яч?к, – дип ысылдады.

?нисе б?т?н с?з ?йтм?де.