Сайланма әсәрләр. Том 4. Аллаһы бүләге. Батый хан һәм Ләйлә / Избранные произведения. Том 4

У?РјРјР° Р‘ТЇР»У™Рє атлы кыз Р°ТЈР° дәшмәде генә түгел, хәтта ишекне ябарга үрелде.

– Бүләк, – РґРёРґРµ Бәхтияр, – утырмага килдегезме? У?РЅРёРЅРµТЈ чыбык РѕС‡ кардәшеннәндер әле.

– Мине атаң асрауга сатып алды, Бәхтияр, – диде кыз тыныч кына. – Ерактан мин, бик ерактан, гәрчә атам-анам Болгардан чыккан булсалар да.

РќРё У™Р№С‚У™ ала РёРґРµ СѓР» Р°ТЈР°. Һични. Хак, РЅРё РґУ™ булса У™Р№С‚У™ РґУ™ алган булыр РёРґРµ, У™РјРјР° тел очына кызларга У™Р№С‚У™ торган бер генә РґУ™ баллы-шаян СЃТЇР· килмәде. У?РјРјР° шәех РљРѕР» Галидән сабак алган кеше Р»У™ СѓР», РєРёРЅУ™С‚ аның шигырь юллары исенә төште:

– Тулган айга охшар йөзең нәкъше,

Сөйләр булсаң, тыңлар өчен, сүзең яхшы, —

Тәңренең зур бүләге моның барсы,

Сәне күреп, кемнең сабыры калыр инде?!

– Абау, шигырь әйтә тагын, – диде Бүләк һәм, яулык очы белән уймак кебек авызын каплап, янә ишекне япмак итте.

Мәгәр үрелеп Бәхтияр аның беләгеннән тотып алды.

– Елмай, ач нурлы йөзең тагын бер, юкса аягыңа төшәм…

Бүләк елмайды, бит очларына чокырчыклар кунды, кайтарылып торган керфекләре чәчәккә кунган күбәләк канатларыдай җилпенеп алдылар. Бәхтиярга, керфекләрен ныграк җилпесә, ошбу күктән ашкан кыз очып китәр кебек иде, ул әле булса бу хәлнең чынлыгына ышанмый тора иде.

– Р?РЅРґРµ РєТЇСЂРґРµТЈРјРµ?..

– Бүләк, Бүләк… Р?СЂС‚У™РіУ™ РјРёРЅ Владимирга РєРёС‚У™Рј. Аннан кайткач, Саксинга.

– Анда каты орышлар бара, Бәхтияр.