Танланган асарлар

Билмадим, менга тасалли бериш учунми, Қалли ота:

– Яхши ўйин экан, – деб қолди. – Овулда анча ишлар битиб қолипти. Умри бино бўлиб супурилмаган жойлар супурилибди. Ўн-ўн беш йиллик тўнкалар саржин бўлибди. Ҳаммасидан ҳам молхоналарнинг тоза бўлиб қолганини айтмайсизми? Тузук ўйин экан, ким бошлаган бўлса ҳам.

– Ўғлингиз… – деб менга имо қилди Жапақ амаким.

– Ҳаммадан қизиғи болаларга иш топилиб қолди, – деб кулди илмий мудир. – Ҳамма иш билан банд. Қор ёғса узоқ уйлардан мактабга келинадиган сўқмоқ бекилиб қоларди. Ўша сўқмоқлар тозаланиб қолди.

– Колхоз молхонаси ҳам топ-тоза бўлиб қолипти.

– Вой, болалари тушмагурлар-эй…

Қалли ота бир нимани эслагандай бўлиб, деди:

– Бу ўйин бизнинг қорақалпоқларда йўқ. Бироқ илгари ўзбекларда бўлар эди. Агар эсимдан чиқмаган бўлса, бу биринчи қор тушганда ёзилмасмиди?

– Тўғри, – дедим мен.

– Ундай бўлса бу ким нечанчи қор-ку? – деди ҳайрон бўлиб Қалли ота.

– Шундай бўлса ҳам… Бизлар ўзимизча ҳамма қор ёққанида ҳам ёзаверамиз, – дедим мен.– Янгича қилиб олганмиз.

– Ҳа, тузук, тузук, – деб бошини сарак-сарак қилиб кулди Қалли ота.

– Ўнта қала[3 - Қала – шаҳар маъносида] боласининг ўртасига битта дала боласи қўшилса кулги бўлади. Ўнта дала боласининг ўртасига битта қала боласи қўшилса – тулки бўлади, деганлари шу экан-да!

Гур этиб кулги кўтарилди.