Танланган асарлар

Бир гап борми?

Анвар билан Фурқат ҳаприқиб бу ёққа нима учун келишганини, «Гулхан» журналининг топшириғини айтиб беришди.

– Э-э, шундай демайсанларми? – деди Қодир ота жиддий тортиб. – Энди, болаларим, мен сенларга айтсам, чол одам хато қилиб қўйишим мумкин. Яхшиси, буни ҳукуматнинг ўзидан сўранглар.

Р?дораларда ҳужжатлари Р±РѕСЂ. Сақланган бўлиши керак. Кейин СћР·РёРјРёР· ТіР°Т›РёРјРёР·РґР° СћР·РёРјРёР· гапирсак мақтанган бўлиб қоламиз…

– Бобо, – деди Фурқат бир бобосига, бир Анварга қараб. У ниманидир ийманиб айтолмай турарди. – Агар йўқ демасангиз, шу суратингизни бизга бериб турсангиз.

Кўпайтириб олиб, сўнг қайтариб берардик. Мактабимизда лабораторияларимиз бор. Ўшанда.

– Майли, бўталоқларим, майли, – деди Қодир бобо. – Фақат йўқотмасаларинг бўлгани. Бу менга ўша йиллардан эсдалик.

– Йўқотмаймиз, – дейишди болалар бараварига.

Фурқат билан Анвар хурсанд эди. Бекорга келишмаган экан. Шунча нарсани билиб олишди. Эҳтимол, қидиришни давом эттиришса, ноёб ҳужжатларни топишар ҳали. Балки…

V

… Бугунги эшитган гаплари кечаси Анварнинг тушига ҳам кириб чиқди. Эрталаб турганларида Қодир ота уйда йўқ эди.

Кеча, «бир ишим бор», деб кетганича кечқурун келган эди. Чамаси ўша иши битмаган-у, бугун яна ўша ёққа кетган. Сарви буви невараларини қаймоқ билан сийлади. Улар қоринларини тўйдириб олиб, кўчага чиқишди. Негадир бугун Сатторхўжа кўринмас эди.