Тормыш баскычлары

Наркоз бир?че Ши?абетдинова Татьяна Борисовна, дулкынланып:

?н?с, ишет?се?ме мине, к?зе?не ач ?ле, – дип авыруны а?ына китерерг? тырыша. Аннары операция ясаучы табиб Назартаганов Нури Нуриевичны? ишар?се бел?н наркоз бир? башлый.

Операция башлана. Ш?фкать туташы Моисеева Галина Александровна, зур осталык бел?н, кир?кле осталык бел?н, кир?кле инструментларны Нури Нуриевичны? кулна биреп тора.

? Сучков Иван Иванович Нури Нуриевичны? ??р х?р?к?тен к?з?т?. Ул да нык дулкынлана, борчыла. К?пме авыруларны аякка бастырган табб Иван Ивановичны? ?н?снекен? охшаган имг?н?не, м?гаен, к?рг?не д? булмагандыр.

?ле ярый ?н?ск? кан бир?чел?рне озак эзл?рг? туры килми. Улы бел?н кызыны? кан группалары атасыныкы шикелле иде. Башта канны алардан алдылар. Аннары Яруллина З?лфия Зиннуровна да зур тел?к бел?н ?зене? канын т?къдим итте.

Операцияд?н со? да ?н?сне? х?ле ?и?ел т?гел иде ?ле. Шул кад?р имг?нг?н г??д?не? х?ле ?и?ел буламы со??! ?ле ярый, эчке органнарда артык зыян юк.

Табиблар авыру янында еш булалар.

Ш?фкать туташлары да авыру яныннан китми диярлек. Хастахан?не? баш табибы ??гъф?ров Вил Фоатович та авыруны к?з у?ыннан ычкындырмый.

Татьяна Борисовна:

?н?с, х?ле? ничек? – дип сорашып а?арда яш?? чаткылары уятып ?аман кереп-ыгып й?ри.

Киеренке авыр к?нн?р бер-бер артлы ?т? тора. ?н?сне сагалап торган «Газраил» юкка чыга. Авыруга к?кр?к читлеге ти?ентен гипс салалар.

Иван Иванович к?пт?н ялга кт?рг? ?ыенган була. ?мма бу авыруны шул х?ленд? ташлап кит?се килми аны?.

Ни?аять, ул ?н?сне аякка бастыра.

Д?рес, култык таяклары бел?н ген? ?ле. Аны ?лем тырнагыннан алып калдылар, ул – аякта. Табиб ?чен моннан да шатлыклы минутлар бармы ик?н!

Ну, ?н?с, мин х?зер тыныч к??ел бел?н ялга кит?м. Х?зер инде барысы да ?зе?не? тырышлыгы?нан, чыдамлыгы?нан тора, – дип Иван Иванович а?а со?гы ки??шл?рен бир?. – Без ?ле х?зерг? ялгыз калдырмыйбыз. Сине ышанычлы, зур т??риб?ле табб Низамов Рафаэль Абдрахман улы караячак. Аны? ки??шл?ре си?а закон булыр… Бераз чыныкканнан со? ?е?? кайтарып ?иб?рербез.

К?нн?р, к?нн?р артыннан атналар, айлар бер-бер артлы ?тте.

Мин авыруны? х?лен белг?л?п й?рдем.

Берк?нне аларга барганда ул ишекле-т?рле й?ри иде. К?ефе яхшы, чырае якты, к??еле к?т?ренке.

Них?л, ?н?с, х?лл?ре? ничек? – дип сораштым мин.

Аллага ш?кер. Мен? култык таяклары бел?н булса да, й?ри алам инде х?зер, – диде ул, шатлыклы й?з бел?н. – Мине ?лемн?н алып калучы барлык табибларга, ш?фкать туташларына аеруча зур р?хм?тлемен.