Тормыш баскычлары

Баш врач, и?башлары ?ыерып, кулларын ??йде ??м:

Х?зерг? берн?р?без д? юк шул ?ле, – диде.

Иван Николаевич чыгып китк?ч, кыз б?лм?д? беравык аптырап басып калды. Ул болай булыр дип ?ич т? к?з алдына китерм?г?н иде. Т?рле эш кораллары бел?н ?и?азландырылган иркен зур б?лм?д? эшл?рмен дип хыялланган иде.

Тел?с?, б?тен шартлары тудырылган ш???р больницасында да кала ала иде бит. Л?кин ул кая тиеш тапсалар, шунда ?иб?р?л?рен ?тенде.

Кин?т Галина, уянып китк?нд?й, тир?н сулыш алды ??м ки? ма?гаена т?шк?н ко?гырт ч?чл?рен т?з?теп куйд.

«Н?рс? мин ?ебеп калдым со? ?ле. Барысы да ?зер булган ?ирд? кем д? эшли аны. Булмаганны булдыру, к?р?ш? ??м табу. Мен? минем бурычым нинди булырга тиеш», – дип фикер й?ртте ул.

Яшь техник, тиз-тиз атлап, урамга чыкты. Аны? к??еленд? ниндидер ?мет чагылгандай булды. Шул ?мет бел?н ул больницаны? ху?алык м?дире Ильясов янына китте.

Суыру шкафы юк мик?н сезд?? – диде ул, Ильясовка тек?леп.

Андый н?рс?не? булганы да юк шул, – се?елк?й.

Кулдан булса да ясатыр торырга туры кил? инде, я?асын сатып алганчы ярап торыр.

Безне? кайгы анда гына т?гел шул ?ле, се?елк?й…

Кыз баш врач б?лм?сен? я?адан керде.

Иван Николаевич Ильясовны чакыртып алды:

Галина Николаевна н?рс? сораса, шуны ?т?гез, б?генн?н ?к суыру шкафын ясарга заказ бирегез.

Ильясов чыгып китк?ч, кыз:

Минем Сезг? тагын бер ?тенечем бар, Иван Николаевич, – дип куйды.

С?йл?гез, ты?лыйм.

Безд? коронка да, теш т?, х?тта балавыз кебек материаллар да юк ик?н, – дип тезеп китте Галина Николаевна.

 – ?г?р без аларны тиз ген? Казаннан алдыртсак?

Д?рес фикер бу, Галина Николаевна, – дип, хуплады башврач. – анда Сезне? ?зегезг? бару яхшырак булыр.

Икенче к?нне ?к ул Казанга китте.

Казанда к?п кыенлыкларны ?т?рг? кир?к булды а?а. ?мма тырышлык бушка китм?де. ?ле бер, ?ле икенче урыннан ?и?азлар булдырып, материаллар табыштырып, булмаганын ш???рд? эшл??че ипт?ш кызларыннан сорап, ни?аять, ул авыруларны кабул ит? башлады.

Авыруга беренче м?рт?б? ?зе яаган тешне куеп ?иб?р? ?чен ?йтеп бетер? алмаслык дулкынландыргыч б?йр?м булды. Авыруны? а?а карап елмаюы, чын к??елд?н р?хм?т ?йт?е кызны канатландырып ?иб?рде.

Тизд?н кызны? даны Тарханга гына т?гел, тир?-як авылларга да таралды. Аны? кабинетына кер? ?чен чират к?нн?н-к?н зурайды. ? теш куйдырганнар аны урамда очратсалар, р?хм?т ?йтеп узалар.

Б?тен энергиясен биреп эшл?г?н бу кызны коллектив тиз к?реп алды.