Төңкеріс. Пиесалар

И?, ?аншама жiгiттер шейхтi? со?ында кете барды. Бiр жа?ынан сiз соны? жанында ж?рдi?iз ?ой. Сонды?тан бiзде еш к?м?н да бол?ан жо?.

Ас?ар. (ауыр к?рсiнiп) И?, оны? ма?ан соншама жабыс?аны ендi т?сiнiктi болды.

Осы жерде есiктi? ?о?ырауы та?ы да шылдыр етедi.

Ас?ар Иван?а келесi б?лмеге ты?ыла т?р деп белгi бередi. Иван сол б?лмеге кiрiп кеткеннен кейiн имам есiк ашады. Шейх кiредi. Оны? ?стiнде жамыл?ысы басына жабыл?ан плащ.

?абдуррахман. (жамыл?ышты арт?а ?арай сермеп тастайды) Ассалам? ?алайк?м, Асеке!

Ас?ар.

(не iстерiн бiлмей да?дарып есiктi жаппай шейхты? со?ынан ?стелдi? жанына келедi) Уа ?алайк?м… ассалам.

?абдуррахман. (?стелдi? жанында т?р?ан орынды?ты? ар?асына ?олын ?ойып то?тайды) Кешiрi?iз, Асеке, т?н жамылып келгенiмдi. Бiра?, астыртын жа?дай… (имам?а тесiрейiп ?арайды да) Асеке, сiзге не бол?ан? Ж?зi?iз боп-боз ?ой.

Ас?ар. Ж-жо?… жо?, еште?е емес. Тек… сiздi б?гiн… д?л осы жерде к?рем деп ойламап едiм. Алайда мен де сiзбен о?аша с?йлесейiн деп едiм.

?абдуррахман. Кешiрi?iз, жа?дай солай болды. Сiздi ?йi?iзде о?аша кездестiрмесем… мешiтте жаны?ызда ?рдайым бiреулер ж?редi. Ал ?зiме ша?ырайын десем… бiлесiз ?ой – менi? сарбаздарым менi еш?ашан жал?ыз ?алдырмайды. Мiне, сонды?тан т?нделетiп, жасырын келдiм. Мен сiздi ?йы?тап ?ал?ан шы?ар деп ойладым… бiра?, сiз ?лi жатпапсыз.

Ас?ар. Ендi ?айда?ы ?й?ы! Не ?й?ы келмейдi, не ас ж?рмейдi.

?абдуррахман. Асеке, сiз менi кешiрi?iз. Мен сiздi? ?йдегi же?гейдi, ?ызы?ыз бен ?лы?ызды босатсын деп б?йры? бердiм.

Жа?а, осында келердi? алдында стадион?а жiгiттердi жiбердiм. Сiз олар ?шiн уайымдама?ыз – ?азiр олар азат етiледi. Мен жiгiттерiме же?гейдi апар деген жерiне жеткiзiп таста?дар, деп б?йырдым. Ж?не б?гiн Иван Новиков та шешесi мен ?арындасын стадионнан алып кетуге р??сат с?ра?ан, мен о?ан р??сат бердiм. Алайда оны? шешесi ?лiп ?алыпты. Ал ?арындасы шешесiнi? м?йiтiнi? жанында ?алыпты. Мен ол баланы м?йiтпен бiрге ?йiне жеткiзсiн дедiм, жерлеуге ?ажет ?аражатты партияны? ?орынан б?лiп бердiм. М?мкiн осы ?йдегi же?гей солармен бiрге болар. Мiне, к?рдi?iз бе – уайымдайтын еште?е жо?.

Ас?ар. Мен ?з отбасым ?шiн ?ана уайымдап отыр?ан жо?пын. Мен б?кiл стадионда?ылар ?шiн, б?кiл ?ала т?р?ындары ?шiн уайым жеп отырмын. Сiз ендi ?зi?iз де т?сiнген боларсыз – сiздi? экспериментi?iзден еште?е шы?пады. Сонды?тан ендi ?ару-жара?ы?ызды таста?аннан бас?а амал ?алмады. И?, сiз с?зсiз сотталасыз… бiз б?рiмiз сотталамыз.