Моң

Сүзнең кем турыда баруын бик яхшы аңласа да, Рәхимә:

– Р?семе ничек СЃРѕТЈ? – РґРёРіУ™РЅ булды.

– Мин шулхәтле аптырап калдым, исемен сорарга да онытканмын.

Улында клуб кайгысы түгел, имтиханнар биреп йөрүен белсә дә, Рәхимә сорарга булды:

– У? РђР№РЅСѓСЂ СЋРє идемени?

– Ул көнне, көтсәм дә, Айнур клубка килмәде шул…

* * *

Айнурдагы үзгәрешне Рәхимә бер карауда ук сизде.

Нәрсәнедер югалткан, балтасы суга төшкән кебек иде ул.

– Йә, нинди күңелсезлек килеп чыкты? – дип сорады ул улыннан.

Айнур аңа гаҗәпләнеп карады.

– У?РЅРё, әллә СЃРёРЅ күрәзәче РёРЅРґРµ? – РґРёРґРµ СѓР».

– Күрәзәче түгел түгелен. Тормыш тәҗрибәм генә зур.

– Бу хәтле дөрес әйтерсең икән. Азатны әйтүем.

– Азатка ни булган?

– Берни РґУ™ булмаган. РўРёРє У?лфияне аннан аерып булмый хәзер.

– У?йттем Р±РёС‚, беренче мәхәббәтнең сагышы озын гомерле була аның.

– Азат У?лфия белән РґСѓСЃ булуыбызны белә РёРґРµ Р±РёС‚!

– Дуслык берәүгә дә мәҗбүри шарт куя алмый.

У?  Азатка ТЇРїРєУ™Р»У™РјУ™. Кызның аны сайлавына СѓР» гаепле түгел.

Ләкин Айнур башкачарак фикер йөртә шул.

– Мин бүген үк үз өстемдә эшләргә тотынам. Күреп тор, әни, Азаттан яхшырак булырмын.

Күрсен У?лфия кемне югалтканын, – РґРёРї, сүзен кыска тотты.

– Менә бусы дөрес. Һәр җиңү көрәш аша килә. Тик, улым, якын дустыңа көндәшкә караган кебек карарга ашыкма.

– Ничек инде көндәш булмасын? Дус та, көндәш тә. Элек ул миңа шахмат тактасында көндәш иде.