Ачык тәрәзәләр

Мендем. Арсентьев Александр Дмитриевич килгән икән.

– Йә, нишләтәбез, Зөлфәт, лесникны? Пенсиясенә дә ерак калмый икән.

– Мин беләм аның 27 нче елгы икәнен, – дип, абзыйның хәйләкәр сүзен кире какты Зөлфәт. – Эшләсен, бүген без аның белән аңлаштык, ахры. Урманга да чакырды, печән белән дә ачыклык.

Бирегез хатны, булмады дип саныйк, гыйбрәт алгандыр, акылсыз кеше түгел ул.

– Сине яңа эшкә кодалап торалар әле анда, Нәҗип Шәкүрович чакырмадымы?

– Юк, дәшмәделәр әле.

– Урманчыларга булыш инде, синең мәктәп иң зур сигезьеллык, йөзләгән балаң бар.

– Ярар, Ходай насыйп итсә, бергә эшләрбез, Александр Дмитриевич.

Рәхмәт сезгә, олы башыгызны кече итеп, мине һәм Рәхимулла абыйны зурлап йөргәнегез өчен.

Мамадыш леспромхозының Р±РёРє С‚У™ кешелекле, булдыклы директоры, депутатлары белән җылы саубуллаштылар. У? Р±Сѓ вакытта СѓР» салдырган РЎСѓ-Елга, РќРѕСЂРјР°, Югары РЇРєРµ клубларында кичке уен башланган РёРґРµ!

* * *

Югары очка кызлар озата менгәндә, Зөлфәткә өч яшүсмер очрады.

У?ле генә РјУ™РєС‚У™Рї тәмамлаган егетләр: Рафаил, Фәргать, Р У™РјР·РёР».

– Р?сәнмесез, абый.

– Р?сәнмесез, егетләр.

– Абый, безне иртәгә милиция эләктерер инде.

– Нишләп икән?

– У?тисенә ягылган[2 - Ягылу (диал.) – РєСѓР» РєТЇС‚У™СЂТЇ.] сыйныфташны ярдык әле, абый, – РґРёРґРµ Р У™РјР·РёР».

– У?Р№Р±У™С‚ булмаган, егетләр. У? шулай РґР° милициягә әйтмәс СѓР». Атасына РєСѓР» ягылдыруын фаш итмәс. РЈР» безнең авылда гомергә җинаять саналды.