Бәхетсез җаннар

Хәмдия – Т—РѕСЂ күңелле, СЃТЇР· СЌР·Р»У™Рї кесәгә керә торган хатын түгел, әйтсә сүзен чартлатып У™Р№С‚У™ торган кеше. Бу яктан алар Хәсти белән Р±РёРє С‚У™ охшашлар, икесе РґУ™ бертөрлерәк булгач, бер-берсенә төрттереп алып бәхәсләшергә Т»У™Рј хәтта ачуланышырга РґР° РєТЇРї сорап тормыйлар. Сылу, Р?нсаф белән яшьтәш булса РґР°, СѓР» авылда түгел, район мәктәбенә йөреп укыды.

Бишкүлдән районга биш кенә километр, шуңа күрә бик күп балалар шунда укыды. Ләкин Сылу, нихәтле генә яхшы укыса да, калага китәргә ашыкмады, салада калды. Педагоглар тәрбияли торган училищеда экстерн белән генә укып чыкты да, авылга кайтып, балалар бакчасына эшкә урнашты. Башта ул Мостафа атлы авыл егетенә кияүгә чыкты, ләкин ул бик нык эчә һәм сугыша башлагач, аңардан аерылды. Мостафадан ул бер ир бала да тапты. Мостафа Сылу белән аерылышырга теләмәгән, хәтта бер мәлгә эчүен дә ташлап торган, янәдән кушылуны сорап, аңа килеп, ялынып та караган, тик хатын барыбер ризалашмаган. Бер кискән икмәк телеме кире ябышмый, янәсе. Шуңа җавап итеп, ул Сылуны бик нык мыскыл итеп, каргап киткән һәм әнә шуның каргышы яшь балага төшкән, диләр. Шуннан соң өч яшьлек бала озак тормаган, җан тәслим кылган. Дөресме бу, юкмы, анысын тәгаен генә беркем дә белми. Шул хәлдән соң хатынын каргаган ир бөтенләй түбән тәгәрәгән, эчеп, исереп, урамнарда, койма асларында кунып йөргән.