Идегәй. Татар халык дастаны

] чыгар;

Акыллы ирдән сүз чыгар;

Йөз туксан биш яшәгән,

Җаны-сөяге какшаган,

Азауларын тездереп,

Ак ефәк белән бәйләгән

Бер алҗыган картыңмын! —

Миндәй ирдән ни чыгар?

Ни чыгар, ай ни чыгар!

У?йтер идем, телем килмәс,

У?йтмәс идем, күңел тынмас;

Коры үләндә дым булмас,

Коры сөяктә май булмас,

Акыл кайткан картларда

Хан тыңлардай сүз булмас,

Хан тотса да, халык тотмас,

Халык тотса да, хан тотмас;

Халык белән хан бозылышса,

Арадан үтәр юл булмас.

Янәдән әйтеп ни әйтим:

Ни бер җайман авыз карт икән дирләр, әй!

Ни белсә, шуны әйтә икән дирләр, әй!

Тәстә-тәстә бал бирче!

Сирпелдерми алып килче!

Бал бөйрәккә[135 - Бөйрәк – бөер.

Бал белән бөйрәк пешкәндә,

Күңрәнә биреп[136 - Күңрәнә биреп – тамак кырып, көйләп.] әйтием:

Менмәгә бирсәң җәбә[137 - Җәбә – җабага, яшь ат яки кыска колаклы ат.

Тибенгедән[138 - Тибенге – тир үтмәсен өчен ат белән ияр арасына салына торган күн.] тир чыкмас;

Чөймәгә бирсәң карчыга бир —

Канҗагаңны[139 - Канҗага – иярнең арт ягындагы күн капчык.] буш итмәс;

Кимәгә бирсәң кара бир —

Эче тузмый тышы уңмас;

Сөймәгә бирсәң сылу бир —

Ак сарайга сөйкәнеп

Елый калса кем алмас?

Җикмәгә бирсәң атан[140 - Атан – печкән дөя.

Арышы сынмый мыгаймас[141 - Мыгаю – сыгылу, хәлдән таю.];

Саумага бирсәң кысрак[142 - Кысрак – бу урында: «бия» мәгънәсендә.