Әсәрләр. 1 том

Шаккатып безнекеләргә карап торалар. Безнекеләр РґУ™ утырган җирләреннән, икмәкләрен С‡У™Р№РЅРё-С‡У™Р№РЅРё, немецларга Р±РёРє игътибар белән карыйлар. Шушы РёРєУ™РЅ РёРЅРґРµ СѓР» Р±У™Р№РґУ™РЅ ычкындырып җибәрелгән өер! Ватып-җимереп, яндырып-көйдереп, кырып-бетереп килүче «батырлар»! У?Р№С‚У™СЃРµ РґУ™ СЋРє, карап торырга Р±РёРє С€У™РїР»У™СЂ.

Барысы да сугым малыдай көрләр, баштанаяк өр-яңадан киенгәннәр, коралның да яңасын асканнар, шуның өстенә кәефләре дә шул булса кирәк: авызлары колакларына кадәр ерылган…

РўРёРє аларның Р±Сѓ елмаюларында ниндидер аптырау чагыла: Т—РёСЂРґУ™ ашап утырган У©С‡ коралсыз солдатның Р±Сѓ кадәр пошымсыз булуларын, Р±Сѓ кадәр тыныч карауларын ничек аңларга? Тар-мар ителгән армиянең пленга төшкән солдатлары шулай булырга тиешме? У?ллә алар үзләрен җиңелгәнгә, беткәнгә санамыйлармы? Гаҗәп, Р±РёРє РіР°Т—У™Рї!

Егетләрнең авызыннан күзен алмыйча карап торган немец:

– Аракы эчәсезме? – диде һәм, аларны шикләндермәс өченме, әйтеп куйды: – Руслар бит аракы эчәргә яраталар.

Василий, аңа җавап бирмичә, Хәкимгә борылды:

– Аким, эчәбезме?

Бик четерекле сорау иде бу Хәким өчен… Алар хәлендә ач корсакка аракы эчү – бик хәтәр бит ул.

Ләкин немецның икмәген ашап та аракысыннан баш тарту килешерме, дошманны шикләндермәсме?.. Василий нинди җавап көтә икән соң?

Хәким, икмәген чәйнәп йоткан арада, шуларны уйлап алды да тәвәккәлләп:

– Печтек кенә эчсәк тә ярый, – диде.