Әсәрләр. 1 том

– Молодец, молодец! Менә РёСЃУ™РЅ-сау кайткансың. Р У™С…РјУ™С‚, туган! У? РјРёТЈР° С…У™Р±У™СЂ итми торалар. Юк, РјРёРЅ У™Р№С‚У™Рј, каным коелган Т—РёСЂР»У™СЂРґУ™РЅ кайткан туганымны төшкән килен шикелле каршы алырга тиешмен. Шулай Р±РёС‚! РњУ™СЂСЊСЏРј түти, бәгырем, РЅРёРіУ™ елыйсың? Шатлык Р±РёС‚ Р±Сѓ, Р±У™Р№СЂУ™Рј Р±РёС‚ Р±Сѓ!..

Мәрьям абыстайның яшьләре мөлдерәп коела.

Ул сүзен чак әйтә ала:

– У?Р№ Шәрифуллам, РєРёС‚У™ Р±РёС‚, РєРёС‚У™!

Шәрифулла аптырап, ышанмыйча, Гомәргә карый.

Гомәр ни өчендер көчәнеп елмайган була.

– Шулай, Шәрифулла абый, безнең эшелон станциядә тора. Азрак булды, нишлисең…

Шәрифулла катгый рәвештә:

– Не смеешь, брат, не смеешь! – ди, чалбар кесәсеннән ярты баш аракы чыгарып, шап иттереп өстәлгә куя.

Ул үзе, бераз эчеп алганга күрә, кызмача. – Без болай шаяруны яратмыйбыз. Кайткансың икән, торырга тиешсең. Точка!

– Шәрифулла абый…

– Юк-юк, ишетәсем дә килми.

У?Р№РґУ™, утыр! РЎРёРЅ, брат, минем команданы тыңларга тиешсең! – ТєУ™Рј чәшкәне тутырып аракы РєСѓСЏ.

– Шәрифулла абый, син бит үзең армиядән кайткан кеше. Приказны үтәмәскә ярыймы?.. Менә миңа бер сәгать вакыт бирделәр. Бер сәгатьтән мин барып җитәргә тиеш.

Бу – минем өчен приказ.

Алар берничә секунд бер-берсенең күзләренә туры карап торалар. Ахырда Шәрифулла, уң кулын күтәреп:

– Да, – ди, – приказ – закон! Җизни, син аңлыйсыңмы, приказ – закон! Старшина Сәлимов дөрес әйтә.