Әсәрләр. 1 том

Какканда авызын әле бер якка, әле икенче якка кыйшайта һәм кара мыегының очлары әле бер колагына, әле икенче колагына тия язып кала… Ул бер дә күтәрелеп карамый һәм бер-ике тапкыр тартып беткән тәмәке төпчеген, сүндермичә, казның аркасына да ташлады. Тик бер генә кат башын күтәреп:

– Что, гусак?! – дип куйды.

Р?текче казга ошамады.

Тегүче РґУ™ әллә РЅРёРЅРґРё сәер кеше РёРґРµ. РЈР» күзлеген киеп ала РґР°, Р±У©РєСЂУ™СЏ төшеп, аягы белән бер машинаны әйләндерә башлый. У?йләндерә-әйләндерә, У™ машина Т»РёС‡ урыныннан кузгалып РєРёС‚У™ алмый. РђРЅС‹ТЈ РґР° Р±Сѓ «мәгънәсез» тырышуын карап тору каз өчен кызык түгел РёРґРµ.

Р?ван повар РёСЃУ™ бөтенләй башка С‚У™СЌСЃРёСЂ калдырды. Менә СѓР» – РєРёТЈ, таза гәүдәле, янып торган шома битле – ак калпак, ак алъяпкычтан җитез атлап ишектән килеп чыкты. Чыгу белән казны күреп алды Т»У™Рј, туктала биреп:

– Эхи, каз! – РґРёРґРµ, СЃРѕТЈСЂР° бөтен бите белән җәелеп елмаеп: – Р?сәнмесез, РёСЂРєУ™Рј! – РґРёРї дәште.

Ала каз да, җавап биргәндәй, кыска гына:

– Ког! – дип куйды.

Алар бер-берсенә беренче караштан ук ошадылар. Повар казга сокланып, каз исә поварга ышанып карый. Менә повар казны муеныннан йомшак кына тотып күтәрә һәм:

– Җиңелсең, иркәм, җиңелсең, яхшылап ашатасы бар үзеңне, – ди.

Каз, поварны аңлагандай, җанланып сөйләнә башлый.

– Кый, кый, ког, ког! – ди һәм Машага назланып өйрәнгән гадәте буенча поварның аяклары арасыннан бер-ике тапкыр ышкылып үтә.