Әсәрләр. 1 том

Ләкин мондый җылы рәхәтлек, тыныч куаныч белән тулы көннәр минем өчен гел генә булып тормый… Вакыт-вакыт нурлы күк йөзен ишелеп аккан болытлар каплап ала, авыр, салмак гөрелдәп күкләр күкри, кара-зәңгәр болытларны телгәләп үткән яшен туктаусыз яшьнәп тора һәм иртә-кичләрен туктамастан, өзлексез яңгыр ява… Мин ышык урынымда башымны иеп кенә утырам.

Дөнья буш кебек… Тик кайдандыр, якыннан гына очып үткән юеш карганың авыр гына селеккән канат тавышы ишетелеп кала. Менә шулай үтә минем көннәрем. Сез тагын бу юләр тормышыннан зарлана дип уйлый күрмәгез! Һич юк! Мин бит тере! Ничек мин тере булуымнан зарланыйм, ди! Бәлки, сезне минем үсеп утырган урыным гаҗәпләндерә торгандыр? «Кем бу мәкне чокыр төбенә төшереп утырткан?» – дип уйлыйсыздыр.

Р›У™РєРёРЅ яхшылап тирә-ягыгызга карагыз! РќУ™СЂСЃУ™ күрәсез? Коточкыч хәрабәләр! Бөтен У™Р№Р»У™РЅУ™-тирәдә котырып ТЇСЃРєУ™РЅ алабута, кычыткан, әрекмән, шайтан таяклары… Шулар арасында ватык кирпеч өемнәре, кара РєРёСЃУ™ТЇР»У™СЂ, ялгыз моңаеп утырган морҗалар, савыт-саба ватыклары, кием СЃУ™Р»У™РјУ™Р»У™СЂРµ, китап битләре, тагын әллә РЅРёР»У™СЂ, әллә ниләр… У?РіУ™СЂ чынлап эзләсәгез, сез Р±Сѓ урында балалар имезлеге РґУ™ табар идегез… Менә болар барысы РґР° –бу Т—РёСЂ өстеннән үткән шомлы дәһшәтнең СЌР·Р»У™СЂРµ!.

. Сез беләсез инде: бу шомлы дәһшәт, бу рәхимсез явызлык безнең җир өстенә көнбатыштан килде.

У?Р№Рµ, Р±Сѓ Т—РёСЂРґУ™ кечкенә генә, җыйнак кына бер дача-авыл РёРґРµ.