Безнең Туфан / Наш Туфан (на татарском языке)

Р?СЂР»У™СЂ РґРёРї аталган тупас җаннардан Т—РёСЂ өстен арындыруыгыз өчен, без сезгә СЂРѕР·Р° С‡У™С‡У™РєР»У™СЂРµ алып килдек. У?   болары ал С‚У©СЃС‚У™РіРµ РјУ™Рє С‡У™С‡У™РєР»У™СЂРµ. (Җырга РєТЇС‡У™.)

РњУ™Рє С‡У™С‡У™РіРµ, РјУ™Рє С‡У™С‡У™РіРµ,

Мәк чәчәге ал була;

Күзең сирпеп бер карасаң,

Йөрәгемә ял була.

Белегез, кадерле Вәсимәкәй, без мәк чәчәген чүп үләне белән бутаучылар түгел.

Мәк чәчәге бәйләмен Вәсимәгә тапшыра. Хатыннар төрле телләрдә Вәсимәгә рәхмәт әйтәләр. «Огромное женское спасибо!», «Данке шон!», «Мерси!», «Сенкью веремеч» дигән авазлар яңгырый.

Хөллия (Хәтимә янына килеп). У? сез кем буласыз?

Хәтимә.

Мин Вәсимәнең күршесе – Хәтимә булам.

Хөллия. Сез дә чибәр хатын.

Наташа (Хәтимә янына килеп). Аппетитная, правда?

Хәтимә. Сез әллә кыз-С‚У™РєУ™Р»У™СЂРјРµ? Р?СЂРґУ™ТЇРєУ™Р»У™СЂРјРµ?

Хөллия. Анысы да түгел, монысы да түгел. Без – нәфислек фәрештәләре. Килегез әле бирегәрәк, кочаклагыз әле мине.

Хәтимә. Хатын-кыз кочакларга мине кем дип белдең?

Хөллия. У? СЃРёРЅ кочаклап кара. (Хәтимәне кочаклый, ТЇР±У™.)

Хәтимә. Нишлисең, җибәр! (Хөллиядән ычкынып, Наташа кочагына керә. Аңардан ычкынып чыгып чаба.)

«Аллар» төркеме көлешә, кул чаба.

Хөллия (Вәсимә каршына килеп).

Без китәбез, Вәсимәкәй. Без әле очрашырбыз. Безне эзләп табарга теләсәң, безнең адрес: бөтен Җир шары.

Наташа. Наш адрес: весь Земной шар.

«Безнең байрагыбыз ал төстә.

Ал төс балкып торсын һәр төштә», –

дип җырлап чыгып китәләр.

Хәтимә керә.

Хәтимә.