Безнең Туфан / Наш Туфан (на татарском языке)

Экранда язу:

«Безгә кирәкми ирләр,

Без үзебез маһирләр».

Вәсимә. Кач, Вәсим, тагын киләләр.

Вәсим. Кая качыйм, Җир шарында безнең караваттан башка урын юк. (Карават астына кача.)

Җырлап, «аллар» керә:

Алларын алга манам,

Ал булса гына алам;

Р?СЂРєУ™Рј алларның РґР° алы,

Шуның утында янам.

Ал таң ата, таң ата,

Аллар алны ярата;

Аллар алларыма ятып

Кайгыларым тарата.

Хөллия (Вәсимәгә). Кайда ул?

Вәсимә. Кем?

Хөллия. Затсыз, котсыз, юньсез, мәнсез, шөкәтсез, йогышсыз, кошбәтсез, ятышсыз җан иясе.

Наташа. Где он?

Шарлотта…

Р’У™СЃРёРјУ™.

Сәлимә. Кыланма инде, Вәсимә. Вәсимне эзлиләр алар. Кайда ул?

Вәсимә. Каян белим, чыгып киткәндер.

Сәлимә. Алдашма РёРЅРґРµ, Р’У™СЃРёРјУ™. Чыгып китсә, РјРёРЅ РєТЇСЂРјРё калмас идем. Т®Р· өеннән чыгып киткән РёСЂ РјРёТЈР° кагылмыйча үтми. (Карават астына карап.) У?РЅУ™ СѓР».

Вәсимә (Сәлимәне сөйрәп чыгарып). Якын барасы булма! Чык, Вәсим.

Вәсим (чыгып). Сөбханалла, нинди чибәр кызлар. (Хөллия каршына килә.)

Хөллия. Якын килмә, җирәнгеч җан иясе.

Вәсим Наташага таба атлый.

Наташа. Не подходи, тварь вонючая.

Шарлотта (каршына килгән Вәсимгә)…

Хөллия (Вәсимгә). Җыеныгыз, кабахәт җан иясе.

Вәсим. Кая?

Наташа. Ты осуждён на смертную казнь.

Вәсим. За что?

Наташа. За то, что остался жив.

Хөллия. Гүзәл Җир шарының ямен бозып йөрергә бездән рөхсәт юк.