Казан-йорт / Казань-юрт

– Казыкка утыртырга кирәк, – диде диван әһеле Хөрмәтулла бәк. – Мәетен этләргә ташларга. Эткә – эт үлеме.

– Тагын нинди фикерләр бар? – дип сорады хан.

Бүлмә эче азга гына тынып калды. Тимбай бахшы шул форсаттан файдаланып калырга ашыкты. Башын иеп:

– Хөрмәтле хан хәзрәтләре, рөхсәт итсәң, мин дә тәкъдимемне әйтер идем, – диде.

– Сөйлә, бахшы, – диде Мөхәммәдәмин.

– Мин ул кара йөрәк Кәлимәтне, ат койрыгына тагып, урам буйлап йөртүне мәгъкульрәк саныйм. Ник дисәң, казыкка утырту бик җиңел җәза булыр иде.

– Йә, ярый, тагын? – дип, хан Арча бәге Хуҗаш морза ягына борылды.

Тегесе шундук яшьләрчә җиңеллек белән урыныннан күтәрелде.

– У?леге С‚У™РєСЉРґРёРјРЅУ™СЂРЅРµ РјРёРЅ хупламас идем, – РґРёРґРµ Хуҗаш. Җыелышучылар тиз генә колактан-колакка пышылдашып алдылар.

– Дәвам ит, бәк, – диде хан.

Хуҗаш тамагын кырды да сүзен ялгап китте:

– Мәсьәләнең асылында урыска табыну ята.

Р?ТЈ элек У™РЅУ™ шул мескенлекне С‚У©Р±Рµ-тамыры белән йолкып ташлау зарур. Шулай булмаганда, бер Кәлимәт урынына икенчесенең калкып чыгуын РєУ©С‚ С‚У™ тор.

– Тәгаен генә нәрсә тәкъдим итәсең?

– Хан мәйданына мөхтәрәм җәмәгатьне җыеп, Кәлимәттән шунда кылган гамәлләре өчен җавап тоттыру мәслихәт булыр дип саныйм, – диде Хуҗаш бәк.

– Сизәсеңдер, мөгаен, урыс алдында тез чүгү гомум бәлагә әверелеп бара, милли йөзебезне, милли горурлыгыбызны югалта башладык.