На парозе раю

Да Юлi падышла невысокая худзенькая дзяyчына з тонкiмi рысамi твару, якiя бываюць у адухоyленых асоб, цi y тых, хто перажыy у жыццi вялiкую страту, ветлiва yсмiхнулася i запрасiла y пусты пракураны пакой, дзе стаялi стол i два крэслы. Юля агледзела гэта няyтульнае памяшканне i мiжвольна падумала, што, напэyна, тут сакрэтныя супрацоyнiкi сустракаюцца са сваiмi апекунамi i расказваюць пра розныя таямнiцы.

Дзяyчына паклала перад журналiсткай не вельмi тоyстую папку i сказала:

– Калi ласка, чытайце, але гэтыя дакументы нельга выкарыстоyваць у публiкацыях.

Такое папярэджанне трохi збянтэжыла Юлю, аднак, паколькi для яе было зараз самым важным дазнацца пра сапраyдныя факты з жыцця Клаyдзii Мiхайлаyны, яна пайшла на кампрамiс:

– Добра, я выкарыстаю iх для напiсання мастацкага твора.

Юля раскрыла папку i пачала чытаць следчую справу. Нейкi маёр Макавеяy паведамляy, што ён разгледзеy матэрыялы па антысавецкай дзейнасцi Мартынюк Клаyдзii Мiхайлаyны, 1915 года нараджэння, з вёскi Зёльнава Антопальскага раёна, з сялян-сераднякоy, беларускi, адукацыя – чатыры класы, члена ВКП(б), былой сувязной партызанскага атрада iмя Кiрава, з верасня 1943 да студзеня 1944 – сакратара падпольнага Антопальскага РК ЛКСМБ, партработнiка, i знайшоy, што y ноч на 6 лiстапада 1946 года y райцэнтры, горадзе Антопалi, былi раскiданы i расклеены лiстоyкi тэрарыстычнага зместу y адрас кiраyнiцтва партыйных i савецкiх устаноy.

У здзяйсненнi гэтага акта падазравалася вышэй згаданая Мартынюк i, маючы на yвазе, што яна можа yхiлiцца ад суда i следства, кiруючыся артыкулам 145 i 158 КПК БССР прынята рашэнне yзяць яе пад стражу. Ордэр на арышт № 2565 ад 10.10.1946 года выдадзены супрацоyнiку таварышу Шубiну для правядзення арышту i вобыску.

Юля была здiyлена i yражана прачытаным. Што гэта? Сфабрыкаваная справа? І навошта Клаyдзii Мiхайлаyне спатрэбiлася пiсаць нейкiя лiстоyкi, калi яна займала важную пасаду y раёне. Лухта нейкая! Яна паглыбiлася y чытанне справы.

Далей прыводзiyся акт вобыску, дзе y шаснаццацi пунктах пералiчвалiся асобныя рэчы арыштаванай, якiя зацiкавiлi супрацоyнiкаy органаy бяспекi, у тым лiку былi пашпарт, два медалi «Партызану Айчыннай вайны» i «За перамогу над Германiяй», ордэн Чырвонай зоркi, ордэнская кнiжка i грашовыя купоны да яе, пасведчанне аб заканчэннi курсаy партыйных i савецкiх работнiкаy, фотаздымкi i лiсты, праyда, нiчога з гэтых матэрыялаy да справы не было падшыта.

Юля спытала y служачай архiва, дзе могуць быць гэтыя рэчы.