Санаторий под клепсидрой / Sanatorium pod klepsydrą

Siedziałem na biurku i śledziłem z zachwytem zakrętasy podpisu, zawiłe i wirujące, jak trele koloraturowego śpiewaka. W tapetach pączkowały uśmiechy, wykluwały się oczy, koziołkowały figle. Aby mnie ubawić, ojciec wypuszczał w tęczową przestrzeń bańki mydlane z długiej słomki. Obijały się o ściany i pękały, zostawiając w powietrzu swe kolory.

Potem przyszЕ‚a matka i wczesna ta, jasna idylla skoЕ„czyЕ‚a siД™. Uwiedziony pieszczotami matki, zapomniaЕ‚em o ojcu, Ејycie moje potoczyЕ‚o siД™ nowym, odmiennym torem, bez Е›wiД…t i bez cudГіw, i byЕ‚bym moЕјe na zawsze zapomniaЕ‚ o KsiД™dze, gdyby nie ta noc i ten sen.

II

Obudziłem się raz w ciemny świt zimowy – pod zwałami ciemności paliła się, głęboko w dole, ponura zorza – i mając jeszcze pod powiekami mrowie mglistych figur i znaków, zacząłem majaczyć niejasno i zawile, wśród udręki i próżnego żalu, o starej, zaginionej Księdze.

Nikt mnie nie rozumiał i, rozdrażniony tą tępotą, zacząłem natarczywiej naprzykrzać się i molestować rodziców w niecierpliwości i gorączce.

Bosy i w koszuli tylko przerzuciłem, drżąc z podniecenia, bibliotekę ojca i rozczarowany, gniewny opisywałem bezradnie przed osłupiałym audytorium tę rzecz nie do opisania, której żadne słowo, żaden obraz, nakreślony drżącym i wydłużonym mym palcem, nie mógł dorównać. Wyczerpywałem się bez końca w relacjach pełnych splątania i sprzeczności i płakałem z bezsilnej rozpaczy.

Stali nade mnД… bezradni i zmieszani, wstydzД…c siД™ swej bezsilnoЕ›ci. W gЕ‚Д™bi duszy nie byli bez winy. Moja gwaЕ‚townoЕ›Д‡, ton ЕјД…dania niecierpliwy i peЕ‚en gniewu dawaЕ‚ mi pozГіr sЕ‚usznoЕ›ci, przewagД™ dobrze uzasadnionej pretensji. Przybiegali z rГіЕјnymi ksiД…Ејkami i wciskali mi je w rД™ce. OdrzucaЕ‚em je z oburzeniem.

JednД… z nich, gruby i ciД™Ејki foliant, ojciec mГіj wciД…Еј na nowo podsuwaЕ‚ mi z nieЕ›miaЕ‚Д… zachД™tД….

OtworzyЕ‚em jД…. ByЕ‚a to Biblia. UjrzaЕ‚em na jej kartach wielkД… wД™drГіwkД™ zwierzД…t, pЕ‚ynД…cД… goЕ›ciЕ„cami, rozgaЕ‚Д™zionД… pochodami po kraju dalekim, ujrzaЕ‚em niebo w kluczach caЕ‚e i w Е‚opotach, ogromnД… odwrГіconД… piramidД™, ktГіrej daleki wierzchoЕ‚ek dotykaЕ‚ Arki.

Podniosłem oczy na ojca, pełne wyrzutu: – Ty wiesz, ojcze – wołałem – ty wiesz dobrze, nie ukrywaj się, nie wykręcaj! Ta książka cię zdradziła.