Әсәрләр. 2 том

Кеше кайгысын тыңлап, йөрәгенә якын алып У©Р№СЂУ™РЅРјУ™РіУ™РЅ булса РґР°, СѓР» Рәшидәне чынлап кызганды Т»У™Рј Р°ТЈР° тагын РґР° йомшаграк, игътибарлырак булырга РєРёСЂУ™Рє РґРёРіУ™РЅ фикергә килде… (У?Р№Рµ, онытсын бичара үзенең Р±Сѓ У™СЂРЅТЇ-үкенүләрен, югыйсә икесенә РґУ™ кыен РёС‡ болай!) РЁСѓРЅС‹ТЈ белән бергә, реаль уйлаучы кеше буларак, СѓР» Рәшидәнең ялгызлыктан зарлануыннан икенче бер нәтиҗә РґУ™ ясап РєСѓР№РґС‹: тормыш хәзер Р±РёРє авыр, кытлык-мохтаҗлык Р±РёРє Р·СѓСЂ, Р±РёРіСЂУ™Рє С‚У™ артистка кеше Р±Сѓ мохтаҗлыкны авыр кичерәдер, РґРёРјУ™Рє, Р°ТЈР° аз-маз СЏСЂРґУ™Рј РґУ™ иткәләргә кирәктер… Р?хтимал, Рәшидә ТЇР·Рµ РґУ™ РјРѕРЅС‹ эченнән өмет итеп йөридер… Ничек кенә булмасын, хатын-кыз Р±ТЇР»У™Рє алырга ярата ул… Шулай хөкем итте Р—У©С„У™СЂ.

Һәм озак та үтми, бер очрашуларында ул Рәшидәгә маркизет күлмәклек китерде. Рәшидә моңа бик куанды, күктәй ачык зәңгәр маркизетны кат-кат тотып та, сүтеп тә, өстенә каплап та карады.

– Бик килешә икән, – диде, – выходной күлмәк тектереп була икән, – диде, аннары: – Күпме тора соң бу? – дип тә сорады.

Зөфәр аңа ваемсыз гына:

– Күпме торганын сорама, мин сиңа бүләк итеп китердем, – диде.

Рәшидә моны ишеткәч, берьюлы җитдиләнеп, хәтта караңгыланып китте.

– Юк, мин синнән бүләк кабул итә алмыйм, – диде ул салкын-коры гына.

Зөфәр артык гаҗәпләнүдән бераз ни әйтергә белмичә торды.

– Туктале, – диде ул, күзләрен зур ачып.