Әсәрләр. 2 том

Дөрес, аның юксыныр кешесе юк иде, сугыш китергән михнәт-газап аның күңеленә авыр таш булып ятмаган иде, әмма шулай да янындагы кешеләрнең тирән кичереше аңа да күчте булса кирәк – берара бугазы төбенә каты төер килеп тыгылды. Ләкин бу төерне ул ничек тә йотарга тырышты, чөнки бу минутта Рәшидәнең акрын гына кыймылдаган тулы иреннәре, тирән илһамлану белән балкыган йөзе, аз гына дымланып каядыр еракка төбәлгән күзләре аның өчен үзе бер җыр, үзе бер сихер иде.

…«Юксыну»дан соң «Туган ил», «Хатлар язам», «Сибелә чәчәк», «Яз да була», «Арча», «Шомыртым», «Эрбет», «Фирдәвескәй», «Сания» – берсе артыннан берсе агылып кына торды.

Рәшидәнең Р±Сѓ кадәр армый-талмый җырлавы РіР°Т—У™Рї РёРґРµ. Киресенчә, СЏТЈР° җыр башлаган саен, ТЇР·Рµ СѓР» ничектер рухлана, дәртләнә, У™ тавышы отыры РєУ©С‡У™СЏ, иркенәя барды. Р?РЅРґРµ СЃРѕТЈРіС‹ җиңел җырларга күчкәч, СѓР», тәмам канатланып киткәндәй, иңбашларын җиңел генә уйнатып, тибрәнеп, талпынып җырлады. ТєУ™СЂ җыры аның тыңлаучыларны беткәнче Р±РёР»У™Рї алды; моңландырды РґР°, уфтандырды РґР°, кабындырды РґР° Т»У™Рј РєТЇР· яше аша көлдерде РґУ™ СѓР» аларны!

Р?ТЈ СЃРѕТЈРіС‹ җырын аеруча бер ялкынлану белән башын артка С‡У©СЏ биреп, кулларын җәеп, аяк очына күтәрелә төшеп җырлап бетерүгә, Рәшидә ТЇР·Рµ РґУ™ исереп киткәндәй чайкалып РєСѓР№РґС‹ Т»У™Рј, күзләрен йомып, кулын маңгаена куеп, беравык хәрәкәтсез калып торды.