Әсәрләр. 2 том

РњРёТЈР° СѓР» хатын белән чынлап аңлашырга РєРёСЂУ™Рє, чөнки… С‡У©РЅРєРё бер ай буена РјРёРЅ аның турында гына хыялланып яшәдем. У?Р№С‚У™Рј РёС‡, СѓР» – Р±РёРє интересный, Р±РёРє яхшы хатын…

– Яхшымы-яманмы, карамы-җирәнме – минем өчен барыбер, – диде Хәмит, һич исе китмичә. – Миңа киләсе хатын түгел.

Зөфәр, ниһаять, өметен өзеп кулын гына селтәде:

– Ярар, сиңа сүз әрәм итеп торудан мәгънә юк… Эт таласын үзеңне! Тик иртәгә сәгать җидегә бүлмәң буш булсын, вот шул!

– Рәхим РёС‚! У?РЅУ™ запасной ачкычны алып китсәң РґУ™ була…

Зөфәр өстәлдә яткан ачкычны кесәсенә салды да урыныннан торды.

– Ник әле болай, начальниклар төсле приказ биреп кенә качасың? – диде Хәмит, урыныннан кузгалмыйча гына.

– У? СЃРёТЈР° шул приказ гына ТЇС‚У™ РґУ™ РёРЅРґРµ, адәмчә СЃУ©Р№Р»У™С€ТЇРЅРµ аңламыйсың СЃРёРЅ.

– Ялгышасың, җан Зөфәр! Миңа иң элек мәсьәләнең деловой ягын хәл итеп куярга кирәк иде, аннары инде эш юктан фәлсәфәсен дә тыңларга була.

Кем ул интересный ханым, ничек таныштың, нәрсәсе белән ул сине болай тиз генә сихерләп өлгерде? Сөйләп җибәр, булмаса.

Зөфәр акрын гына башын чайкады:

– Юк, хәзер сөйли алмыйм инде, гайрәтемне чигердең… Тик шуны гына әйтәм сиңа: ул хатын турында мин начар уйлый алмыйм… гашыйк булдым шикелле мин аңа… Син шуңа ышанасыңмы?

– Ник ышанмаска?..