Сайланма әсәрләр / Избранное

– Р?С…, шуның кебек С€У™Рї булсаң иде… – РґРёРј эчтән генә.

Хәзрәт, шул ук мин сокланган хәлфәгә карап:

– Мулла Мотаһһар, син бу шәкертне дә укыт инде, ул, безнең мулла Хатыйпта сарыф укып, нәхүгә төшкән икән, – дип, мине күрсәтте һәм, сүзендә дәвам итеп, миңа таба карап: – Синең исемең ничек, «тәркип» не күп укыдыңмы? – дип сорашты.

Мин башта калтырап киттем. Бөтен шәкертләр миңа таба карадылар.

– Р?семем – РњУ™Т—РёС‚. В«У?лхәмде» РЅРµТЈ тәркибен укып беттем, – дидем.

– Алай булса, менә шушы хәлфәдән укырсың. Бик нык тырыш.

Без дәресенә тырышкан, иҗтиһадлы[75 - Р?җтиһадлы – тырыш.] шәкертләрне яратабыз, – РґРёРґРµ. РњРёРЅ аның сүзләрен, башымны кагып, тасдыйк итеп[76 - Тасдыйк итеп – раслап.] кенә утырам, эчемнән шатланам, «эш пеште, юлым уңды» РґРёРї уйлыйм. РўРёРє аның «Сине С‚У™СЂР±РёСЏ итүче, азык җибәреп торучы бармы СЃРѕТЈ?В» РґРёРї соравы РјРёТЈР° җавап Р±РёСЂТЇРµ авыр булган бер сөаль булып төште.

Мин, әлбәттә, дөресен әйттем:

– Тәрбия итүчем юк. Шулай да өйдәге агам әз-мәз булса да азык җибәреп торса кирәк, – дидем.

– Алай икән… Тәрбия итүчең булмагач, кыенрак булыр бит.

– Ярый, торып кара. Сабагыңны яхшы укы! Алла ризык бирер…

Мин, кая барсаң да эшнең азыкка килеп терәлгәнен уйлап, уңайсызланып калдым.

Шуннан соң хәзрәт сүзне башка мәсьәләгә борды. Көлке сүзләр сөйләп куйды.