Сайланма әсәрләр / Избранное

Хәзрәт боларга каршы:

– Юк, алай якын утыру гына җитми, шәригать каршында зани белән заниянең[105 - Зани белән заниянең – бозык ир белән бозык хатынның.]… эшләрен дүрт кеше бердән күргән булырга тиеш, бу бик авыр мәсьәлә, – диде.

Сәлим чыдап тора алмады:

– Хәзрәт, күрдек инде, алар сез әйткәнчә торалар иде, тик болар килгәндә утыралар иде, – дип, сүзен саташтырып, йомгакның очын югалткан кебек сөйләп куйды.

Калганнары да, сүзләрен борып:

– Анысы шулай инде, хәзрәт, без аларны күрдек, – диделәр.

Шул вакытта Закир абый курыккан рәвештә, әкрен генә бер тавыш белән:

– Юк, хәзрәт, нахак әйтәләр, без сөйләшеп кенә утыра идек.

Болар шул вакытта үчлек белән… – дип сүз башлаган иде, теге кешеләр бердән:

– Тик тор син, кара йөз! Монда килеп оялмый сүз сөйләгән буласың тагын! – дип шаулаша, котырыша башладылар.

У?РіУ™СЂ РґУ™ С…У™Р·СЂУ™С‚, урыныннан торып, «Сабыр итегез, шаулашмагыз! Шәригать хөкемен көтегез» РґРёРї тынычландырмаса, Закир абыйны шунда СѓРє Р±У™СЂРіУ™Р»У™Рї, кыйнап ташлаячаклар РёРґРµ.

Шул вакытта Галимә апа бик әрнеткеч, үзәк өзгеч тавыш белән:

– Р? Ходаем, нахак бәла ябалар!.. Безнең һичбер гөнаһыбыз юк… – РґРёРї җылап Т—РёР±У™СЂРґРµ.

Тик аның сүзләрен һәм әрнеп җылавын:

– Юк икән!.. Башка нәрсә кирәк иде!

– Шәригатьтә шулай утырырга ярый икән!..

– Күрәсең, кызларга шулай кирәктер!..

– Менә шәригать нәрсә әйтер бит!.. – дигән тавышлар каплады.