Қара сөз

Бірлік қандай елде болады, қайтсе тату болады – білмейді. Қазақ ойлайды: бірлік – ат ортақ, ас ортақ, киім ортақ, дәулет ортақ болса екен дейді. Олай болғанда байлықтан не пайда, кедейліктен не залал? Ағайын құрымай мал іздеп не керек? Жоқ, бірлік – ақылға бірлік, малға бірлік емес.

Малыңды беріп отырсаң, атасы басқа, РґС–РЅС– басқа, РєТЇРЅС– басқалар РґР° жалданып бірлік қылады! Бірлік малға сатылса, антұрғандықтың басы РѕСЃС‹. Ағайын алмай бірлік қылса керек, СЃРѕРЅРґР° У™СЂРєС–Рј несібесін құдайдан тілейді, әйтпесе құдайдан тілемейді, шаруа іздемейді. У?уелі Р±С–СЂС–РЅРµ-Р±С–СЂС– пәле іздейді. РќРµ С‚ТЇСЃС–РЅ, РЅРµ ажарын, РЅРµ өкпесін бұлдап, РѕР» болмаса, Р±С–СЂ пәле салып, қорғалатып, әйтеуір Р±С–СЂС–РЅ-Р±С–СЂС– алдаудың амалын іздеседі. РњТ±РЅС‹ТЈ қай жерінен бірлік шықты?

«Ырыс алды – тірлік» дейді, ол қай тірлік? Ол осы жан кеудеден шықпағандық па? Жоқ, ондай тірлік итте де бар.

Ондай тірлікті қымбат көріп, бұлдаған адам өлімді жау көріп, ахиретке дұшпан болады. Жанын қорғалатып, жаудан қашып, қорқақ атанып, еңбек қылудан, қызмет қылудан қашып, еріншек атанып, ез атанып, дүниеде әлгі айтылған ырысқа дұшпан болады. Ол айтқан тірлік олар емес. Көкірегі, көңілі тірі болса, соны айтады. Өзің тірі болсаң да, көкірегің өлі болса, ақыл табуға сөз ұға алмайсың. Адал еңбекпен ерінбей жүріп мал табуға жігер қыла алмайсың.